Φίλες και φίλοι,

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες στη μεγάλη προσπάθεια για τη δημοκρατική ανατροπή στη Νομαρχία Μαγνησίας και στο Δήμο Βόλου.

Με την παρουσία σας σήμερα δίνετε το μήνυμα της νέας μεγάλης προοδευτικής πλειοψηφίας που θα ξεπηδήσει από τις εκλογές της 15^ης Οκτωβρίου στη Μαγνησία και στο Βόλο.

Δίνετε το μήνυμα της αυτοπεποίθησης και της σιγουριάς για να βαδίσουμε με ασφάλεια στη Νέα Εποχή. Δίνετε μήνυμα εμπιστοσύνης στη νέα γενιά πολιτικών που θα σηκώσει το βάρος της προοδευτικής μεταρρύθμισης στην Αυτοδιοίκηση.

Δίνετε μήνυμα νίκης απέναντι σε όλους εκείνους που χαμήλωσαν τον πήχη των προσδοκιών για τον τόπο μας. Που συμβιβάστηκαν, που έσκυψαν το κεφάλι και δέχθηκαν αγόγγυστα τις εντολές των κομματικών τους αφεντικών.

Με την παρουσία σας δίνετε μήνυμα αντίστασης στο σύγχρονο πολιτικό ραγιαδισμό.

Φίλες και φίλοι,

στις εκλογές της 15^ης Οκτωβρίου κρίνεται ένα μεγάλο στοίχημα. Δεν είναι όμως ένα στοίχημα των κομμάτων. Από τις εκλογές αυτές δεν θα κριθεί ούτε το μέλλον της κυβέρνησης ούτε το μέλλον της αντιπολίτευσης. Το μόνο που θα κριθεί είναι το μέλλον των τοπικών κοινωνιών, το μέλλον της Αυτοδιοίκησης. Είναι ένα στοίχημα των πολιτών αυτές οι εκλογές. Κι αυτό το στοίχημα δεν πρέπει να το χάσουν οι πολίτες.

Είναι αλήθεια ότι επεδίωξα το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι πιστεύω στους κομματικά εξαρτημένους Νομάρχες. Σημαίνει αντιθέτως, ότι οι πολιτικές μου θέσεις συμπλέουν με την αντίληψη που υποστηρίζει επίμονα ο Γ. Παπανδρέου για την προοδευτική τοπική διακυβέρνηση, για την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης και του Κράτους. Για την αλλαγή των δομών που κρατούν την ελληνική περιφέρεια όμηρο του Αθηνοκεντρικού Κράτους και μιας υδροκέφαλης και απαρχαιωμένης Κεντρικής Διοίκησης. Γι’ αυτό λοιπόν, από το βήμα αυτό θέλω να σας καλέσω όλους να δώσουμε όλοι μαζί, ενωμένοι, δυνατοί και εμπνευσμένοι από τα οράματα του μέλλοντός μας το δυναμικό παρόν στην ομιλία του Γ. Παπανδρέου το Σάββατο στην παραλία του Βόλου.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γνωρίζουμε τι οφείλουμε στις μεγάλες τομές των Κυβερνήσεων της «Αλλαγής». Τομές που έδωσαν ανάσα στους μη προνομιούχους και στην ελληνική περιφέρεια. Με την ενίσχυση της αποκέντρωσης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης άλλαξε η φυσιογνωμία της χώρας μας. Δόθηκε πνοή στη μέχρι τότε εγκαταλελειμμένη ύπαιθρο και στη μαραζωμένη επαρχία.

Η θέσπιση της αιρετής αυτοδιοίκησης δεύτερου βαθμού βάθυνε κι άλλο την τοπική δημοκρατία, πολλαπλασίασε τις δυνατότητες εξυπηρέτησης του πολίτη και απελευθέρωσε τις τοπικές παραγωγικές δυνάμεις.

Σήμερα η Δημοκρατική Παράταξη υψώνει τη σημαία μιας νέας αλλαγής. Ενός νέου ποιοτικού άλματος που θα επιτρέψει στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση να απαλλαγεί από τις παθογένειες που υπονομεύουν την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά της.

Είναι πλέον αναγκαίο να αλλάξουμε τον τρόπο που σχεδιάζεται και υλοποιείται η τοπική ανάπτυξη. Σήμερα τον κεντρικό ρόλο τον έχουν τα υπουργεία και η κρατική Περιφέρεια, χωρίς καμιά ουσιαστική συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης.

Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της περιφερειακής ανάπτυξης πρέπει να περάσει πια εξ ολοκλήρου στα χέρια της Αυτοδιοίκησης. Αυτό θα γίνει με τη δημιουργία αιρετής Περιφέρειας και με την αναβάθμιση των σημερινών Νομαρχιών σε ισχυρούς αποκεντρωμένους θεσμούς της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.

Γι’ αυτό το λόγο, οι εκλογές του Οκτωβρίου για τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση είναι κρίσιμες. Όχι γιατί θα κληθούμε να αναμετρηθούμε κομματικά, αλλά γιατί θα πρέπει να αναδείξουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τις δυνάμεις και τα στελέχη που θα σηκώσουν στους ώμους τους το βάρος της μεγάλης αυτής μεταρρύθμισης.

Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να αποφύγουμε την συνειδητή υποβάθμιση της Νομαρχίας. Πρέπει να αξιοποιήσουμε δημιουργικά αυτή τη μεταβατική φάση, να προετοιμάσουμε το έδαφος για τις επερχόμενες αλλαγές και να αναδείξουμε τα στελέχη που θα διαχειριστούν τη νέα πραγματικότητα. Η Ν.Α πρέπει να γίνει το φυτώριο των στελεχών του μέλλοντός μας.

Μέχρι τότε, η Ν.Α πρέπει να αναλάβει γενναίες πρωτοβουλίες. Να αποκτήσει ενεργό ρόλο στο συντονισμό των τοπικών υποθέσεων. Να γίνει ο βασικός μοχλός των διαδημοτικών συνεργασιών, το επιτελικό κέντρο του σχεδιασμού και της εκτέλεσης των έργων του Π.Δ.Ε. Πρέπει να επιχειρήσει μία «φυγή προς τα μπρος», χωρίς να καλύπτεται υποκριτικά πίσω από το πρόσχημα της έλλειψης αρμοδιοτήτων.

Να λοιπόν γιατί οι εκλογές της 15^ης Οκτωβρίου είναι κρίσιμες. Γιατί από την πολιτική έκβαση αυτής της αναμέτρησης θα κριθεί αν θα χειραφετηθεί η τοπική κοινωνία ή αν θα παραμείνει εξαρτημένη από την κρατική ελεημοσύνη. Αν θα έχουμε θεσμούς συμμετοχής ή θα κυριαρχήσει η πελατειακή χειραγώγηση και οι συναλλαγές με την εκάστοτε κυβερνώσα παράταξη.

Συνεχίζω δε να πιστεύω ότι οι κομματικές διαδικασίες θα έπρεπε να είναι λιγότερο ασφυκτικές στο χώρο της Αυτοδιοίκησης. Κι αυτό γιατί η συνεργασία των δυνάμεων του δημοκρατικού χώρου είναι σήμερα η πιο ισχυρή εγγύηση για την μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης σε μια πιο προοδευτική κατεύθυνση.

H επιλογή του δημοκρατικού χώρου για τη Νομαρχία ήταν μια επιλογή ανανέωσης. Ανανέωση που συμβαδίζει με την ανάδειξη νέων δυνάμεων μέσα στην ίδια την κοινωνία. Ανανέωση που θα γίνει προσκλητήριο συμμετοχής όλων των προοδευτικών δυνάμεων προκειμένου να μετατραπεί ο Νομός σε σύγχρονο πρότυπο οργάνωσης για την επίτευξη μετρήσιμων στόχων κοινωνικής πρόνοιας, οικονομικής ευημερίας και λαϊκής συμμετοχής.

Ο κ. Πρίντζος παραπονιέται τον τελευταίο καιρό ότι του ασκούμε άδικη κριτική. Για να δούμε όμως έχει δίκιο να παραπονιέται ο Νομάρχης;

Του ασκήσαμε κριτική για Νομαρχία «χαμηλών πτήσεων». Έχουμε όμως άδικο να το λέμε; Μα, η ίδια η πραγματικότητα δείχνει ότι δεν κατάφερε να αξιοποιήσει ούτε ένα από τα «ατού», ούτε ένα από τα πλεονεκτήματα που διέθετε όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του.

Βρήκε το Γ’ ΚΠΣ στην κορύφωσή του, με μία τεράστια προίκα που του κληροδότησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η προηγούμενη νομαρχιακή αρχή του Πάνου Σκοτινιώτη. Από έγγραφο των ίδιων των υπηρεσιών του, αλλά και από την απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου το Δεκέμβριο του 2002 προκύπτει ότι βρήκε μέχρι το τέλος του 2006 εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις του ΠΔΕ ύψους περίπου 717.000.000 ευρώ για το σύνολο των έργων που εκτελούνται στο Νομό. Αν κοιτάξετε τον απολογισμό του θα δείτε ότι για την ίδια ακριβώς περίοδο καυχιέται ότι έχει εξασφαλίσει 823.000.000 ευρώ. Δηλαδή μόλις 106 εκ. ευρώ επιπλέον. Από αυτά όμως τα 34 εκ. ευρώ προέρχονται από το Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» που αφορά τους Δήμους και τα 15 εκ. ευρώ από την αύξηση των κεντρικών πόρων για τις Νομαρχίες. Δηλαδή σύμφωνα με τα δικά του στοιχεία, αυτό που κατάφερε ήταν να προσθέσει σε 4 χρόνια μόλις 57 εκ. ευρώ στις εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις για τη Μαγνησία. Αυτό είναι πράγματι ένα επίτευγμα!

Δεν κατόρθωσε καν να αξιοποιήσει την προίκα των 118 εκ. ευρώ που του άφησε η Δημοκρατική Συνεργασία με την απόφαση του Π.Σ. την 16 Δεκεμβρίου του 2002.

Έχουμε λοιπόν άδικο να ομιλούμε για χαμηλές πτήσεις και επιδόσεις;

Θέλετε κι άλλα; Ορίστε λοιπόν.

Κατά την τριετία 2003 έως 2005 η ΝΑΜ ανέλαβε να υλοποιήσει 77 έργα σε σύνολο 403 της περιφέρειας Θεσσαλίας. Με μέτρο αναφοράς τον αριθμό των έργων, η Μαγνησία κατατάσσεται στην τελευταία θέση σε σύγκριση με τους νομούς της περιφέρειας.

Μήπως όμως τα πράγματα είναι καλύτερα με τους προϋπολογισμούς των έργων; Με μέτρο αναφοράς τους Προϋπολογισμούς, η Μαγνησία κατέχει την 3^η θέση στους 4 νομούς με 85,3 εκ. € σε σύνολο 470,9 εκ. €, πίσω από τη Λάρισα με 210εκ. ευρώ και τα Τρίκαλα με 104 εκ. ευρώ.

Τριταθλητές και τετραθλητές λοιπόν απογίναμε επί θητείας του κυρίου Πρίντζου!

Την στιγμή που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ένας κύκλος ανάπτυξης, ιδίως μετά την ώθηση που έδωσαν στον τόπο μας οι Ολυμπιακοί Αγώνες, η Νομαρχία μένει καθηλωμένη στην «παιδική ηλικία», αγκομαχώντας να ολοκληρώσει παρεμβάσεις που σχεδιάστηκαν πριν από μία 15ετία.

Η Νομαρχία αναδιπλώθηκε στα τοπικά της όρια χωρίς καμμία απολύτως συμμετοχή και επιρροή στα εθνικά και ευρωπαϊκά κέντρα λήψης των αποφάσεων. Η ΕΝΑΕ ξεχάστηκε, ενώ η συμμετοχή στην Επιτροπή των Περιφερειών και στο Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης έμοιαζε με σενάριο επιστημονικής φαντασίας για την φοβική και ξεπερασμένη νοοτροπία τους. Ο ευρύτερος αναπτυξιακός σχεδιασμός ακυρώθηκε, ενώ παράλληλα ξεχάστηκε ο παρεμβατικός ρόλος της Νομαρχίας στον πυρήνα της οικονομίας. Οι υπάρχοντες μηχανισμοί υποστήριξης των επιχειρήσεων, προώθησης των εξαγωγών και ενθάρρυνσης των καινοτομιών μπήκαν οριστικά στο συρτάρι.

Την ίδια στιγμή, ολόκληροι τομείς αρμοδιοτήτων της Νομαρχίας, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, ο πολιτισμός, η προαγωγή της υγείας, η κοινωνική φροντίδα ή η εξυπηρέτηση του πολίτη, άρχισαν να γίνονται διακοσμητικοί.

Στην καλύτερη περίπτωση ήταν δουλειά διαχειριστικής ρουτίνας, ενώ στη χειρότερη εγκαταλείφθηκαν πλήρως, όπως ο τομέας της ποιότητας των υπηρεσιών.

Σ’ αυτό το κλίμα της «απόλυτης συντηρητικούρας», που θα ‘λεγε και ο Γιώργος Μουλάς, φάνταζαν άπιαστο όνειρο οι φιλόδοξες και μακρόπνοες παρεμβάσεις ή η ενεργητική παρουσία σε μεγάλα γεγονότα, όπως η ανάληψη και η διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων ή η αξιοποίηση της πρωτοβουλίας για την «Αργώ». Για πρώτη φορά είδαμε Νομαρχιακή Αρχή να παραχωρεί τόσο πρόθυμα τη θέση της στους άλλους, ζητιανεύοντας κατόπιν εορτής ψίχουλα δημοσιότητας από τις επιτυχίες τρίτων.

Παράλληλα, άρχισε να περνάει μία επικίνδυνη αντίληψη ότι η Νομαρχία είναι μόνο τεχνικά έργα. Και μάλιστα τεχνικά έργα άλλων, όπως π.χ. το ΥΠΕΧΩΔΕ, για τα οποία θα ταίριαζε γάντι στο Νομάρχη ο ρόλος του «επιβλέποντος μηχανικού».

Το παράξενο βεβαίως είναι ότι ο τομέας αυτός, όπου θα περιμέναμε λογικά καλύτερες επιδόσεις, λόγω της προϋπηρεσίας του Νομάρχη, χαρακτηρίστηκε από μία απίστευτη διαχειριστική ανεπάρκεια. Το Βατερλώ του Περιφερειακού με την τριετή καθυστέρηση, το «βάλτωμα» της Κάρλας, το «φάντασμα» του ΧΥΤΑ Αργαλαστής, τα αιωνίως ημιτελή φράγματα Παναγιώτικο και Μαυρομάτη, οι παλινωδίες στον κόμβο του Βελεστίνου ή η τραγική εικόνα του Σκοπευτηρίου στην Κάρλα είναι μερικά από τα δείγματα γραφής αυτής της Νομαρχιακής Αρχής. Δείγματα γραφής που σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογούν τον τίτλο του σοβαρού και αξιόπιστου τεχνοκράτη. Μάλλον άγνοια των σύγχρονων μεθόδων διαχείρισης προδίδουν και βαθύ πελάγωμα απέναντι στο φόβο του πολιτικού κόστους και τη δυσαρέσκεια των «φίλων» υπουργών.

Αλήθεια τι κατάφερε αυτή η Νομαρχιακή Αρχή υπό την ηγεσία του «σοβαρού τεχνοκράτη» επί 4 χρόνια στο Οδικό Κύκλωμα του Πηλίου ή στο νομαρχιακό οδικό δίκτυο; Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε την κριτική μας: Δεν υπάρχει «ούτε ένα χιλιόμετρο» στο Νομό που να σχεδίασε, να μελέτησε και να υλοποίησε από μόνος του ο νυν Νομάρχης. «Ούτε ένα χιλιόμετρο», πέρα ίσως από το δρόμο που συνδέει το Μικρό Περιβολάκι με τη γενέτειρα του κ. Σουφλιά στα όρια του νομού Λάρισας!

Και το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι το εξής:

Γιατί η νομαρχιακή αρχή απέτυχε να αξιοποιήσει όλα αυτά τα ατού που διέθετε; Την προίκα των Ολυμπιακών Αγώνων και της προηγούμενης Νομαρχιακής Αρχής, την κορύφωση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων, ακόμη και την φιλική προς αυτόν Κυβέρνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι είχε εκλεγεί με το σύνθημα «στείλε μήνυμα»…

Οι λόγοι αυτής της αποτυχίας είναι 5 :

1. Ο πρώτος είναι ότι ο κ. Πρίντζος δεν μπόρεσε ποτέ να απαλλαγεί από τη νοοτροπία του διορισμένου Νομάρχη. Δεν μπόρεσε να ξεφύγει απ’ τον εαυτό του και το παρελθόν του. Μόλις πρόσφατα άλλωστε ευχαρίστησε δημόσια την κα Πετραλιά, επειδή τον «πήρε απ’ το χεράκι» και τον ενθάρρυνε να της υποβάλλει πρόταση για τα μονοπάτια της Μαγνησίας. Δεν εμπνέεται από μία αυτοδιοίκηση χειραφετημένη, ανεξάρτητη και παρεμβατική. Αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως επίσημου μεσάζοντα των κυβερνητικών συμφερόντων στο νομό. Αισθάνεται «επισκέπτης» στο θεσμό. Ο πραγματικός «νοικοκύρης» είναι τα Υπουργεία και η Περιφέρεια. Του αρέσει ο ρόλος του «παρατηρητή». Η Νομαρχία δεν μπορεί όμως να είναι «Παρατηρητήριο» ούτε ο Νομάρχης να μένει εσαεί «απαρατήρητος».
2. Ο δεύτερος λόγος είναι η «ολέθρια σχέση» του με τον κ. Σουφλιά. Ο θαυμασμός του και η συγγενική του σχέση δεν του επέτρεψαν ποτέ να υψώσει σθεναρά τη φωνή του και το ανάστημά του για την πορεία των μεγάλων έργων του Νομού. Η ακύρωση του διαγωνισμού για τον Περιφερειακό ήταν η πιο κραυγαλέα περίπτωση «τυφλής υπακοής» που είχε ως αποτέλεσμα την τριετή καθυστέρηση του έργου. Το μεγάλο «άδειασμα» του Νομάρχη στο ζήτημα της διπλής ζεύξης του Μαλλιακού δείχνει ακόμη ότι η σχέση τους δεν ήταν καν αμοιβαία επωφελής. Ο μόνος κερδισμένος ήταν ο κ. Σουφλιάς, ο οποίος προωθούσε με χαμηλές αντιστάσεις τα έργα του Νομού του, ενώ δεν παρέλειψε να συνδέσει και το χωριό του με τη Μαγνησία. Ο μονίμως χαμένος ήταν ο κ. Πρίντζος που απλώς έβλεπε τις ευκαιρίες, όπως η σύνδεση της Ε65 με τη Μαγνησία, να περνούν ανεκμετάλλευτες.
3. Ο τρίτος λόγος είναι η μικρή εμπιστοσύνη που έδειξε στον κοινωνικό διάλογο και στη διαβούλευση με τους συλλογικούς φορείς. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι η ΟΚΕ καταργήθηκε στην πράξη, ενώ η Νομαρχία από χώρος ζύμωσης και επικοινωνίας με τους πολίτες μετατράπηκε σε «απέραντο νεκροταφείο» και σε κλειστό κύκλωμα εξουσίας. Χωρίς την υποστήριξη της κοινωνίας, ο Νομάρχης έμεινε μόνος και αβοήθητος στους διαδρόμους των Υπουργείων και της Περιφέρειας!
4. Ο τέταρτος λόγος είναι ότι τα ηγετικά στελέχη αυτής της Νομαρχιακής Αρχής και οι στενοί τους συνεργάτες δεν είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις νέες ανάγκες σχεδιασμού και διαχείρισης των έργων. Ως τεχνοκράτες «παλαιάς κοπής», δεν κατόρθωσαν να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις, αφού χρησιμοποιούσαν εργαλεία και πρακτικές του παρελθόντος. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι δεν υπέβαλαν ούτε μία μελέτη για να προετοιμάσουν το έδαφος για τις νέες ευκαιρίες του Δ’ ΚΠΣ. Ούτε πρέπει να μας εκπλήσσει το ότι ο νυν Νομάρχης αγνοούσε ότι έπρεπε να οργανώσει τις υπηρεσίες του με σύγχρονα πρότυπα για να συνεχίσει να χρηματοδοτείται η Νομαρχία!
5. Τέλος, μία βασική αιτία αυτής της διαχειριστικής ανεπάρκειας είναι τα τεράστια εσωτερικά προβλήματα που αντιμετώπισε η νομαρχιακή πλειοψηφία. Μόλις σήμερα, μετά και την αποσκίρτηση του κ. Μουλά, ξεδιπλώνεται στα μάτια μας η εικόνα της πλήρους αποσύνθεσης και της εσωτερικής διάλυσης. Αλήθεια, πώς είναι δυνατόν να παραχθεί σοβαρό έργο και να ληφθούν πρωτοβουλίες, όταν οι Αντινομάρχες δεν μιλούσαν μεταξύ τους, οι υπηρεσίες δεν συντονίζονταν, ενώ ο πόλεμος για το μοίρασμα της καρέκλας δεν σταματούσε ούτε μία στιγμή; Η εσωτερική διάσπαση της συντηρητικής πλειοψηφίας στοίχισε δυστυχώς πολλά στη Μαγνησία, αφού παρέλυσε και υπονόμευσε την αξιοπιστία του θεσμού της Νομαρχίας. Κατόπιν αυτών, δεν απορούμε καθόλου για την παρέμβαση της Δικαιοσύνης, επειδή η Νομαρχία «ξέχασε» να επιβάλει πρόστιμα για την προστασία του αέρα που αναπνέουμε. Ο ίδιος ο Νομάρχης μάλιστα είναι σοβαρά εκτεθειμένος, αφού σε καμία περίπτωση δεν συμπεριφέρθηκε ως αληθινός ηγέτης. Ανέχθηκε τα καπετανάτα και συναίνεσε στη διάλυση των υπηρεσιών του. «Ζούσε ένα δράμα». Τώρα λοιπόν καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο προτιμούσε να αποδράσει στην εικονική πραγματικότητα της ζεύξης του Μαλλιακού…

Για το συνδυασμό μας, το συνδυασμό της Δημοκρατικής Συνεργασίας «Μαγνησία-Νέα Εποχή», αυτές οι αντιλήψεις και οι νοοτροπίες πρέπει να βρουν οριστικά τη θέση τους στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ή σ’ ένα «πολιτικό μουσείο» της Μαγνησίας.

Είναι καιρός πια οι ενεργοί πολίτες να ανοίξουν τα μάτια τους και τα’ αυτιά τους στο καινούριο, στις νέες ιδέες και αντιλήψεις. Στο αυθεντικά νέο όμως. Κι όχι σ’ εκείνους που τυχαίνει να είναι βιολογικά νέοι, ενώ με τη συμπεριφορά τους δείχνουν καθημερινά ότι είναι οι γνήσιοι εκφραστές του παλιού και οι εγγυητές της συντήρησης σε όλα τα επίπεδα. Που αντί για ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα προβάλλουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και το άγχος τους για τη νομή της εξουσίας.

Η νέα γενιά πολιτικών που εκπροσωπούμε έχει τη γνώση των νέων δεδομένων και συγχρόνως το θάρρος και το μεράκι για να ανταποκριθεί με επάρκεια στις σύγχρονες προκλήσεις.

Εμείς θέλουμε να σας κοιτάζουμε στα μάτια με ειλικρίνεια και με εντιμότητα. Για μας ξέρετε καλά ότι δεν πρόκειται να δώσουμε ψεύτικες υποσχέσεις και να επενδύσουμε στο εμπόριο της ψεύτικης ελπίδας.

Ξέρετε ακόμη καλά ότι εμείς δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με τα κάθε λογής συμφέροντα, τις παραλυτικές ισορροπίες, με τις πρακτικές των συναλλαγών «κάτω απ’ το τραπέζι».

Εμείς δεν λέμε ότι αύριο η Νομαρχία Μαγνησίας θα αλλάξει τον κόσμο. Οι πολίτες έχουν πια νου και γνώση. Ξέρουν ότι μία Νομαρχία δεν μπορεί να προκαλέσει ούτε μεγάλες καταστροφές ούτε μεγάλα θαύματα. Είναι όμως βέβαιο ότι από τις μικρές καταστροφές εμείς προτιμούμε τα «μικρά θαύματα». «Μικρά θαύματα» που είναι σοβαρά και αποφασιστικά βήματα προς τα εμπρός. Για ένα νέο κύκλο ανάπτυξης που θα βάζει αποφασιστικά τη Μαγνησία στη Νέα Εποχή. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι η Νέα Εποχή των σύγχρονων προκλήσεων, των νέων τεχνολογιών, της παγκοσμιοποίησης των αγορών και του έντονου ανταγωνισμού μεταξύ πόλεων, περιοχών και επιχειρήσεων είναι ήδη πραγματικότητα.

Ο Νομός μας βρίσκεται σήμερα σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια άλλων αναβολών, καθυστερήσεων και χαμένων ευκαιριών. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε πράξη ένα σύγχρονο αναπτυξιακό όραμα που θα αναδεικνύει τη Μαγνησία σε

-σύγχρονο πόλο γνώσης-καινοτομίας-επιχειρηματικότητας-νέων τεχνολογιών

-περιοχή υψηλής ποιότητας περιβάλλοντος και τουρισμού

-κέντρο ποιοτικής και περιβαλλοντικά ευαίσθητης γεωργίας.

Για να γίνει πράξη αυτό το όραμα πρέπει να αλλάξει ριζικά ο ρόλος της Νομαρχίας.

Δεν συμβιβαζόμαστε με μία Νομαρχία αδρανή και ευάλωτη στις ορέξεις «των φίλων Υπουργών». Αφήνουμε πίσω μας τη Νομαρχία των «χαμηλών πτήσεων». Αναδεικνύουμε το συντονιστικό ρόλο της Νομαρχίας. Θέλουμε να γίνει η Νομαρχία το ενιαίο κέντρο των πρωτοβουλιών και των κοινών διεκδικήσεων για όλες τις σημαντικές παρεμβάσεις στη Μαγνησία.

«Ανοίγουμε τη Νομαρχία στην κοινωνία», με συνεχή διαβούλευση και κοινωνικό διάλογο με τους συλλογικούς φορείς, τις εθελοντικές οργανώσεις και τους ενεργούς πολίτες.

1. Απασχόληση-Ανεργία-Ίσες Ευκαιρίες

• Πρωταρχικό μέλημά μας είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.
• Παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας και παρεμβαίνουμε για να ενισχύσουμε εκείνες τις επενδύσεις που εξασφαλίζουν σταθερές θέσεις εργασίας.
• Παρεμβαίνουμε δραστικά με πολιτικές που εξασφαλίζουν ισότητα ευκαιριών σε άνδρες και γυναίκες, με πολιτικές που είναι «φιλικές προς την οικογένεια».

2.Η Νέα Εποχή δημιουργεί θέσεις δουλειάς μέσα από την ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας-της Καινοτομίας

• Στηρίζουμε τις τοπικές επιχειρήσεις και τα τοπικά προϊόντα. Ενθαρρύνουμε τις κοινοπραξίες. Προωθούμε τη δικτύωση επιχειρήσεων και των προϊόντων. Αξιοποιούμε τις «καλές πρακτικές» στον τομέα των εξαγωγών. Δημιουργούμε «Τοπικά Σύμφωνα Ποιότητας» με σκοπό την τυποποίηση και την προώθηση των τοπικών ποιοτικών προϊόντων στα πολυκαταστήματα.
• Οργανώνουμε τις υπάρχουσες βιομηχανικές και βιοτεχνικές περιοχές και ιδρύουμε νέες στην περιοχή του Αλμυρού.
• Υλοποιούμε την πρόταση για ίδρυση Τεχνόπολης στον άξονα Βόλου-Λάρισας, δηλαδή μιας νέας ΒΙ.ΠΕ. όπου θα εγκατασταθούν επιχειρήσεις προσανατολισμένες στις τεχνολογίες αιχμής και στις καινοτομικές εφαρμογές .
• Δημιουργούμε «τεχνολογικές αλάνες», ελεύθερες «θερμοκοιτίδες» υψηλής τεχνολογίας σε διάφορες περιοχές του Νομού, όπου άτομα σχολικής ηλικίας θα μπορούν να «παίζουν» και να πειραματίζονται με τις νέες τεχνολογίες, συνδυάζοντας τον ελεύθερο χρόνο με τη δημιουργική δραστηριότητα. Έτσι, θα αναδείξουμε τα σύγχρονα ταλέντα της αγοράς και τους μελλοντικούς επιστήμονες του τόπου μας.
• Κινούμε τις διαδικασίες για ίδρυση φορέα διαχείρισης της ΒΙ.ΠΕ. και αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για τη λειτουργία των κοινόχρηστων χώρων, την περαιτέρω βελτίωση των υποδομών και την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών υποστήριξης.
• Προσπαθούμε να μειώσουμε το κόστος της μετεγκατάστασης των Βιοτεχνιών στο ΒΙΟΠΑ και προωθούμε τις διαδικασίες για τη δημιουργία Εμπορευματικού Κέντρου στην περιοχή του Βελεστίνου.

3. Περιβάλλον-Ποιότητα Ζωής

Το περιβάλλον είναι το μέλλον μας.

· Οραματιζόμαστε μία Μαγνησία χωρίς τις 50 ανεξέλεγκτες χωματερές που λειτουργούν σήμερα. Μία Μαγνησία με βιολογικούς καθαρισμούς, καθαρές ακτές και καθαρά νερά για πόση και για άρδευση.

· Παρακολουθούμε διαρκώς και καταγράφουμε συστηματικά και αξιόπιστα τις αλλαγές στην ποιότητα του περιβάλλοντος. Ασκούμε αποφασιστικά τις αρμοδιότητες της Νομαρχίας και παρεμβαίνουμε όταν κινδυνεύει η οικολογική ισορροπία και η δημόσια υγεία.

· Προωθούμε ολοκληρωμένα συστήματα περιβαλλοντικής προστασίας για την άμεση αντιμετώπιση της αέριας ρύπανσης, την προστασία του Παγασητικού και τη δημιουργία εργοστασίου ανακύκλωσης.

· Θέτουμε δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και υποστηρίζουμε τις προσπάθειες για τον πλήρη εκσυγχρονισμό του συστήματος των φίλτρων σκόνης που χρησιμοποιεί σήμερα η ΑΓΕΤ. Διεκδικούμε τη σταδιακή μείωση των επιτρεπόμενων ορίων σκόνης σε ποσοστό 50% μέσα σε 4 χρόνια.

· Προωθούμε σύστημα γεωγραφικής, ποσοτικής και ποιοτικής καταγραφής των ρύπων. Εντατικοποιούμε τους ελέγχους στους μεγάλους ρυπαντές και θεσπίζουμε αντισταθμιστικά οφέλη για τις επιχειρήσεις που σέβονται το περιβάλλον. Εκπονούμε κοινό Σχέδιο Άμεσης Δράσης για άμεση αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών ρύπανσης.

4. Χωροταξία-Πολεοδομία

Προστατεύουμε την οικιστική ταυτότητα και οργανώνουμε το χώρο με κριτήριο τη βιώσιμη ανάπτυξη.

• Προχωρούμε χωρίς δισταγμούς και συμβιβασμούς στη χωροθέτηση των χρήσεων γης με κριτήριο την ορθολογική ανάπτυξη των οικιστικών και επαγγελματικών δραστηριοτήτων.
• Προωθούμε τη σύνταξη πολεοδομικών μελετών για όλους τους οικισμούς και αποτρέπουμε την άναρχη δόμηση και την άνιση μεταχείριση των πολιτών.
• Προστατεύουμε τον παραδοσιακό χαρακτήρα των οικισμών διεκδικώντας από την κεντρική εξουσία κίνητρα και ενισχύσεις για το αυξημένο κόστος των κατασκευών από τους κατοίκους.
• Διεκδικούμε την επανεξέταση του ΠΔ του Πηλίου για τις περιπτώσεις που αυτό καταστρατηγείται με συνέπεια την αλλοίωση των οικισμών.

1. Αγροτική Οικονομία

Προσπαθούμε να οργανώσουμε τη στροφή από την ποσοτική στην ποιοτική παραγωγή.

• Προωθούμε τα συστήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης της παραγωγής και βιολογικής καλλιέργειας.
• Αξιοποιούμε τους πόρους για τη βελτίωση των γεωργικών κλήρων.
• Εντάσσουμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα την προσπάθεια για τη διάγνωση των αιτίων και την άμεση αντιμετώπιση των συνεπειών της μικροκαρπίας.
• Προχωρούμε σε ουσιαστική ενημέρωση γεωργών και κτηνοτρόφων για τα οφέλη της συνένωσης των κλήρων.
• Ενισχύουμε τις υποδομές τυποποίησης και προώθησης γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και ενθαρρύνουμε τις συμπράξεις των παραγωγών. Έτσι θα μειώσουμε το κόστος των νέων επενδύσεων.
• Σχεδιάζουμε ορθολογικά την κατασκευή των αλιευτικών καταφυγίων. Όχι με βάση την εκλογική μας απήχηση, αλλά με κριτήριο τις ανάγκες και τις προτεραιότητες των ψαράδων.

6. Πολιτισμός –Αθλητισμός («Νομαρχία δεν είναι μόνο τεχνικά έργα». Κάνουμε πράξη το σύνθημα αυτό με δυναμικές πολιτικές στο χώρο του Πολιτισμού).

· Υλοποιούμε σχέδιο ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Βελτιώνουμε με νέες τεχνολογίες την πρόσβαση στις πολιτισμικές και μουσειακές συλλογές της Μαγνησίας .

· Καθιερώνουμε ετήσιο φεστιβάλ, δηλαδή μια κεντρική εκδήλωση για τον Νομό (θέατρο, μουσική, εικαστικά, χορός, λαϊκός πολιτισμός, βιβλίο κ.α.) με σκοπό την ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας της Μαγνησίας. Συνεργαζόμαστε στενά με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για την επιλογή και τη διοργάνωση της εκδήλωσης.

· Δημιουργούμε Δίκτυο Πολιτιστικών Φορέων και υποδομών του Νομού (Σύλλογοι, Οργανισμοί, Μουσεία, Θέατρα, Μοναστήρια), με στόχο την κοινή προβολή, το συντονισμό των δραστηριοτήτων και τη μείωση του κόστους.

· Συνδέουμε τον πολιτισμό με τον Τουρισμό μέσα από τη δημιουργία συγκεκριμένων Πολιτιστικών Διαδρομών και τη συνεργασία μεταξύ πολιτιστικών φορέων μέσα από συγκεκριμένα επιχειρηματικά σχέδια.

· Αξιοποιούμε τις νέες τεχνολογίες για την καταγραφή και διάδοση των πολιτιστικών στοιχείων (infokiosk, DVD-Rom, εκδόσεις) και δημιουργούμε ασύρματο δίκτυο με δωρεάν πρόσβαση σε όλους για θέματα πολιτισμού, κατά το πρότυπο των Τρικάλων.

· Προχωρούμε στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό των αθλητικών υποδομών στην ύπαιθρο με κριτήριο την ισόρροπη ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού σε όλες τις περιοχές της Μαγνησίας.

· Προχωρούμε άμεσα στην ανασύσταση του θεσμού «Το Κοινόν των Μαγνήτων», ο οποίος εγκαταλείφθηκε στην 4ετία Πρίντζου, για να προωθήσουμε την ουσιαστική συνεργασία της ΝΑΜ με τον απόδημο Ελληνισμό της Μαγνησίας.

· Συνδέουμε την πρωτοβουλία για την «Αργώ» με τη δημιουργία ενός μεικτού δικτύου πολιτιστικών και εμπορικών ανταλλαγών στο πλαίσιο της ανάδειξης του Θαλάσσιου δρόμου (Εύξεινος Πόντος – Λιμάνι του Βόλου). Θέτουμε την πρωτοβουλία υπό την αιγίδα του ΟΣΕΠ και αναζητούμε πηγές χρηματοδότησης από την Παρευξείνια Τράπεζα.

7. Εκπαίδευση – Πολιτική για τους Νέους – Πανεπιστήμιο

· Δημιουργούμε ισχυρές εκπαιδευτικές μονάδες στην περιφέρεια και σχεδιάζουμε την κατασκευή νέων σχολείων με κριτήριο τα σύγχρονα δημογραφικά και πολεοδομικά δεδομένα.

· Δημιουργούμε τεχνικές σχολές νέου τύπου, μεταλυκειακού επιπέδου, («Τεχνικό Κολλέγιο») με τη συνέργια των τοπικών επιχειρήσεων και του Πανεπιστημίου για την παραγωγή εκπαιδευμένων επαγγελματιών και ικανών μεσαίων στελεχών.

· Αναδεικνύουμε τον αναπτυξιακό ρόλο του Πανεπιστημίου στο Νομό ως κεντρικού φορέα διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας.

· Καθιστούμε το Πανεπιστήμιο στρατηγικό εταίρο της Αυτοδιοίκησης για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, τη δημιουργία «Τεχνόπολης» και την διαμόρφωση κατάλληλου επενδυτικού περιβάλλοντος στην κατεύθυνση αυτή.

· Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για να συνδεθεί το Πανεπιστήμιο με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς φορείς της περιοχής με έμφαση στον τομές της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης.

8. Κοινωνική πολιτική

· Συντονίζουμε τις πολιτικές για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών, των ανέργων, των κακοποιημένων γυναικών, της τρίτης ηλικίας και όλων των μειονοτικών ομάδων.

· Στηρίζουμε έμπρακτα τις δομές τις πρωτοβάθμιας περίθαλψης, προωθούμε και συντονίζουμε τις δράσεις πρόληψης, αγωγής υγείας και κοινωνικής φροντίδας σε συνεργασία με τα Κέντρα Υγείας, τους συλλόγους των ασθενών, τα Ιδρύματα και τους Εθελοντές.

· Προωθούμε προγράμματα αγωγής υγείας σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο (φθορίωση δοντιών, παιδική παχυσαρκία, διαβήτης, μεσογειακή διατροφή, ενίσχυση θηλασμού, εθελοντική αιμοδοσία) και πραγματοποιούμε επιδημιολογικές έρευνες με έμφαση στις επιπτώσεις της αέριας ρύπανσης και της κακής ποιότητας του νερού.

· Υλοποιούμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης κατά των ναρκωτικών, σε συνεργασία με τους φορείς που δραστηριοποιούνται στο χώρο και με ευαισθησία στις ανάγκες των χρηστών και των οικογενειών τους.

9. Μεγάλα Έργα

Ολοκληρώνουμε τον προηγούμενο κύκλο ανάπτυξης του Νομού με την επίσπευση της εκτέλεσης των Μεγάλων Έργων. Τόσο αυτών που «τρέχουν» όσο και των «ξεχασμένων».

• Διεκδικούμε την ολοκλήρωση των απαλλοτριώσεων του Περιφερειακού και προωθούμε την Πράξη Εφαρμογής του Δήμου Αγριάς.
• Συνδέουμε τον αυτοκινητόδρομο Ε 65 με τη Μαγνησία μέσα από την κατασκευή του κλάδου προς Βόλο (Μορφοχώρι – Νέα Λεύκη Νίκαιας), ολοκληρώνοντας τον άξονα Ηγουμενίτας – Βόλου. Προωθούμε τη ζεύξη του Μαλλιακού σε συνδυασμό με την πεδινή χάραξη του δικτύου του ΟΣΕ. Κάνουμε πρώτη μας προτεραιότητα τη διαπλάτυνση της σιδηροδρομικής γραμμής Βελεστίνο-Παλαιοφάρσαλο, όπως και τη δημιουργία προαστιακού σιδηροδρόμου με ηλεκτροκίνηση στη γραμμή Βόλου-Λάρισας.
• Προωθούμε την ολοκλήρωση και την άμεση εφαρμογή της ρυθμιστικής μελέτης για την ανακαίνιση της παλαιάς πτέρυγας του Νοσοκομείου, ώστε να αναπτυχθούν σ’ αυτή τα 170 κρεβάτια που δεν χωρούν στη νέα πτέρυγα.
• Οραματιζόμαστε ένα Λιμάνι – κόμβο συνδυασμένων μεταφορών και διαμετακομιστικό κέντρο στην Τουρκία, τη Μέση Ανατολή και τον Εύξεινο Πόντο. Συνδέουμε την πρωτοβουλία για την «Αργώ» με την αναβάθμιση του εμπορικού Λιμανιού του Βόλου και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των υποδομών επέκτασης και εκσυγχρονισμού. Προσανατολίζουμε τη ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα στις επισκευές υψηλής τεχνολογίας και υψηλής ειδίκευσης. Διεκδικούμε να γίνει ο ΟΛΒ Α.Ε το ενιαίο κέντρο των αποφάσεων και της διοίκησης του Λιμανιού.
• Προωθούμε την ολοκλήρωση της κατασκευής του ταμιευτήρα της Κάρλας και εκπονούμε σχέδιο αξιοποίησης της περιοχής με τη δημιουργία τουριστικών, αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών.
• Δρομολογούμε την ορθολογική κατασκευή φραγμάτων και λιμνοδεξαμενών για την υδροδότηση των οικισμών και την άρδευση των κλήρων.
• Εκπονούμε συνολική μελέτη για την αναβάθμιση του οδικού κυκλώματος του Πηλίου με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και ιεράρχηση των προτεραιοτήτων βελτίωσης.

10. Τουρισμός

· Προχωρούμε στην ολοκληρωμένη προβολή της τουριστικής και παραγωγικής φυσιογνωμίας του Νομού. Ιδρύουμε Παρατηρητήριο Τουρισμού στο Νομό.

· Δίνουμε προτεραιότητα στην επιμόρφωση των επαγγελματιών και των υπαλλήλων για τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

· Στηρίζουμε τις μικρές ξενοδοχειακές και οικογενειακές μονάδες προωθώντας την ουσιαστική σύνδεσή τους με την τοπική οικονομία.

· Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία για την ίδρυση ναυτιλιακής εταιρίας με τη συμμετοχή των Δήμων και της Νομαρχίας για μία βιώσιμη λύση στο πρόβλημα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης των Βόρειων Σποράδων.

· Διεκδικούμε την άμεση ολοκλήρωση των υποδομών στα αεροδρόμια Σκιάθου και Αγχιάλου.

· Εκπονούμε συνολικό Σχέδιο Αξιοποίησης των Ήπιων και Εναλλακτικών Μορφών Τουρισμού. Προωθούμε το χαρακτηρισμό της Μαγνησίας ως Πιλοτικού Νομού για την εφαρμογή του εναλλακτικού τουρισμού(μονοπάτια Πηλίου, αξιοποίηση Όθρυος, Θαλάσσιο Πάρκο Σποράδων).

· Δημιουργούμε δίκτυο γυναικείων συνεταιρισμών. Ενισχύουμε την παραγωγή και τυποποίηση των ντόπιων προϊόντων και προωθούμε τη σύνδεσή τους με τις τουριστικές επιχειρήσεις.

11. Εξυπηρέτηση του Πολίτη

· Αλλάζουμε ριζικά τη σχέση του πολίτη με τη Νομαρχία. Εφαρμόζουμε πρόγραμμα δράσης 90 ημερών για το χτύπημα της γραφειοκρατίας. Σύνθημά μας είναι «ούτε μια μέρα καθυστέρησης στη Νομαρχία εξαιτίας τις έλλειψης πιστοποιητικών». Με μόνη την υπεύθυνη δήλωση, ο φάκελος θα εξετάζεται.

· Προχωρούμε στη συστηματική επιμόρφωση και ορθολογική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της Νομαρχίας σε συνεργασία με το ΕΚΔΔ.

· Δημιουργούμε αποτελεσματικές υπηρεσίες πληροφόρησης και μηχανισμούς ταχείας και ποιοτικής εξυπηρέτησης του πολίτη αξιοποιώντας τα προγράμματα του Υπουργείου Εσωτερικών και τα σύγχρονα εργαλεία της Κοινωνίας της Πληροφορίας.

· Εξασφαλίζουμε την εσωτερική ποιοτική λειτουργία της ΝΑΜ εφαρμόζοντας σχέδιο για την ορθή στελέχωση των υπηρεσιών με βάση τα σύγχρονα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

· Συγκροτούμε Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης για την ταχεία εξυπηρέτηση συλλογικών φορέων, μεγάλων αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και ευπαθών κατηγοριών πληθυσμού.

· Εκλαϊκεύουμε τις πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες και συνεργαζόμαστε στενά με τα ΚΕΠ του Νομού για τη διάθεση των πληροφοριών στους πολίτες.

Η τοπική ανάπτυξη να είναι κοστούμι που ράβεται με τα γούστα των εκάστοτε κυβερνώντων. Η τοπική ανάπτυξη ή θα είναι προϊόν της ενεργού συμμετοχής των παραγωγικών φορέων και των κοινωνικών κινημάτων ή δεν θα υπάρξει καθόλου.

Αλίμονο αν στο πλαίσιο αυτό, οι τοπικές κοινωνίες δε βρεθούν συσπειρωμένες και αποφασισμένες γύρω από ένα ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο για να κατακτήσουν τους στρατηγικούς στόχους του μέλλοντός τους.

Και βεβαίως το μέλλον αυτό δεν μπορεί να ανήκει μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Ανήκει σ’ όλους τους πολίτες της Μαγνησίας. Ανήκει σε όλους αυτούς που το προετοιμάζουν. Την επομένη των εκλογών θα ανοίξουμε το περιεχόμενο της καθαρής εντολής και με σηκωμένα πια τα μανίκια θα κλείσουμε όλοι μαζί την παρένθεση μιας Νομαρχίας που αδίκησε τον εαυτό της. Με τη σφραγίδα μιας στέρεης και δημιουργικής συναίνεσης θα γυρίσουμε όλοι μαζί τη σελίδα ενός νέου και ορμητικότερου ξεκινήματος για το νομό μας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο συνδυασμός μας και εγώ προσωπικά δεσμευόμαστε και εγγυόμαστε, κι αυτό είναι ένα πολιτικό συμβόλαιο τιμής, τη στενή συνεργασία της Νομαρχίας με τους βουλευτές του Νομού, τους δημάρχους, τους παραγωγικούς και κοινωνικούς φορείς, την Κυβέρνηση, τα όργανα της πολιτείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αποκλειστικό σκοπό να προωθήσουμε το κοινό καλό της Μαγνησίας.

Θέλουμε αυτή τη στενή και αρμονική συνεργασία των θεσμών της πολιτείας, της Αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας πέρα από κομματικό χρώμα και πέρα από πολιτικές αγκυλώσεις που ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Τη θέλουμε τη συνεργασία γιατί μόνον έτσι θα διεκδικήσουμε καλύτερα αυτό που δικαιούται και αξίζει η Μαγνησία. Μόνον έτσι θα δικαιώσουμε το σύνθημά μας

«Αξίζουμε περισσότερα. Μπορούμε καλύτερα»!!!

Σας καλούμε όλους σ’ αυτό το δύσκολο αλλά ελπιδοφόρο αγώνα μας για να ξαναδώσουμε στη Μαγνησία τη χαμένη της ορμή. Για να κάνουμε ξανά τον τόπο μας πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Το μέλλον του Νομού δεν σηκώνει πια άλλες αναβολές.

Όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες.

Η Μαγνησία αξίζει περισσότερα. Οι πολίτες της, εσείς, αξίζετε περισσότερα.

Όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα. Να κάνουμε βήμα στη Νέα Εποχή.

Να ανατρέψουμε τη μιζέρια.

Όλοι μαζί στη Νέα Εποχή!

Ο Υποψήφιος Νομάρχης Μαγνησίας Απόστολος Παπατόλιας σε δήλωσή του τονίζει τα εξής:
«Με πρωτοφανή απάθεια, αδιαφορία και υπαλληλική νοοτροπία, διαπιστώνεται ότι παρακολουθεί η ηγεσία της Νομαρχίας το μεγάλο πρόβλημα της αέριας ρύπανσης που αντιμετωπίζει ο Βόλος.
Ο κ. Πρίντζος καθησύχασε τους πολίτες, των οποίων η υγεία καθημερινά βρίσκεται σε κίνδυνο, με δηλώσεις που θέλουν τη Λάρισα να έχει μεγαλύτερο πρόβλημα!!!, ενώ σαφέστατα απείλησε τους επιστήμονες που καταθέτουν τις μελέτες τους για την ενημέρωση του πληθυσμού, σε μια προσπάθεια να τους θέσει υπό κηδεμονία.
Αναφέρθηκε στους σταθμούς μέτρησης που έχουν τοποθετηθεί στο Βόλο, ξεχνώντας να δηλώσει ότι ο σταθμός της Ν.Α.Μ. δεν δίνει στοιχεία στο Παρατηρητήριο Περιβάλλοντος, γιατί τις περισσότερες ημέρες του χρόνου έχει βλάβη.
Η αέρια ρύπανση δεν αντιμετωπίζεται με επιχειρησιακά σχέδια τα οποία σχεδιάζονται σε γραφεία Υπουργείων, αλλά με τοπικό στρατηγικό σχεδιασμό.
Η νομαρχία δεν γνωρίζει πού «πονάει» ο Νομός και η υπηρεσία Περιβάλλοντος, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπαλλήλων της, με εντολή της ηγεσίας, εξαντλείται στο να επιβάλλει μικρής κλίμακας πρόστιμα σε μεγάλες βιομηχανίες, χωρίς να έχει καταθέσει στους πολίτες προτάσεις και χωρίς να παρουσιάζει μετρήσιμο έργο.
Με απειλές προς τους ερευνητές και αοριστολογίες δεν είναι δυνατόν να προστατευτούν οι πολίτες, που «βομβαρδίζονται» καθημερινά από τα αιωρούμενα σωματίδια.
Το νέφος δεν μπορεί να είναι το μέλλον μας γιατί η ηγεσία της νομαρχίας επιμένει να αδιαφορεί, να μην ενημερώνεται ελπίζοντας ότι θα δώσει λύση μια απρόσωπη υπηρεσία του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και να λειτουργεί απλώς ως δημόσιος υπάλληλος που διεκπεραιώνει αθηνοκεντρικές πολιτικές. Είναι αδιανόητο το 2006 η Ν.Α.Μ. να μην έχει η ίδια ερευνήσει, διαπιστώσει και προβεί στη διεκδίκηση συγκεκριμένων λύσεων με μετρήσιμα αποτελέσματα σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του νομού.
Το νέφος μπορεί να νικηθεί με την αποφασιστική διευθέτηση της κυκλοφορίας των οχημάτων, την αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών, τον ουσιαστικό και αποτελεσματικό έλεγχο ή και την απομάκρυνση αν απαιτείται, από την πόλη των βαριά ρυπογόνων δραστηριοτήτων και την ανάπτυξη του αστικού και περιαστικού πρασίνου.
Ο κ. Πρίντζος αποδέχεται και θεωρεί λογικό και αυτονόητο, η ανάπτυξη να συνοδεύεται από τη ρύπανση (άποψη της περιόδου του μεσοπολέμου) και δεν φρόντισε να επιβάλλει μέτρα στις ρυπογόνες βιομηχανίες καθώς εκτίμησε ότι οι δημόσιες σχέσεις και η εξασφάλιση χορηγιών για «άρτους και θεάματα», είναι ο καλύτερος δρόμος για να λύνει προβλήματα…
Το τίμημα της αδιαφορίας του κ. Πρίντζου δεν πρέπει να το πληρώσουμε όλοι.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, χωρίς μπαλώματα και υπεκφυγές που μειώνουν τυπικά τον ένα ρύπο για να απελευθερώσουν ουσιαστικά τον επόμενο.
Ταυτόχρονα, πρέπει να προωθηθεί μαχητικά και όχι με την μορφή διεκπεραίωσης αποφάσεων, η χρήση ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, να υπάρξει κινητοποίηση των υπηρεσιών για έλεγχο της ποιότητας των καυσίμων και καθιέρωση ουσιαστικών και αυστηρών ελέγχων στους καυστήρες κεντρικής θέρμανσης.
Αυτός ο τόπος πρέπει ν’ αρχίσει και πάλι να ελπίζει και να ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο αξιοποιώντας όλα τα πλεονεκτήματά του σε έμψυχο και μη δυναμικό».
]]> http://papatolias.wordpress.com/2006/09/16/%c2%ab%ce%91%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%bd%ce%ad%cf%86%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%ba-%ce%a0%cf%81%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b6%ce%bf%cf%82%c2%bb/feed/ 0 papatolias Papatol-1_new http://papatolias.wordpress.com/2006/06/02/%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%99-%ce%91%ce%9e%ce%9f%ce%9d%ce%95%ce%a3-%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%a3-%ce%a0%ce%91%ce%a0%ce9/ http://papatolias.wordpress.com/2006/06/02/%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%99-%ce%91%ce%9e%ce%9f%ce%9d%ce%95%ce%a3-%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%a3-%ce%a0%ce%91%ce%a0%ce9/#comments Fri, 02 Jun 2006 10:13:21 +0000 papatolias https://papatolias.wordpress.com/2006/06/02/%ce%a0%ce%a1%ce%9f%ce%93%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%99-%ce%91%ce%9e%ce%9f%ce%9d%ce%95%ce%a3-%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%a3-%ce%a0%ce%91%ce%a0%ce%9/ ]]> ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑ

Επέλεξα με αυτή μου τη συνέντευξη να εγκαινιάσω ουσιαστικά την προεκλογική εκστρατεία του συνδυασμού μας για την κατάκτηση της Νομαρχίας Μαγνησίας.

Θεωρώ ότι το διακύβευμα των Νομαρχιακών εκλογών και τα επιχειρήματα που προβάλλουμε στον αγώνα για την νίκη του συνδυασμού μας είναι πολύ πιο σοβαρά από αυτά που θα υπογραμμίζαμε στο πλαίσιο μιας ανοιχτής και αναγκαστικά συνθηματολογικής συγκέντρωσης.

Η ανοιχτή συγκέντρωση θα γίνει κι αυτή στην ώρα της. Και η ώρα της θα έλθει όταν με τη δική σας συμβολή και τη συνδρομή των Τοπικών ΜΜΕ, οι πολίτες της Μαγνησίας πληροφορηθούν τους βασικούς μας στόχους και τις κυριότερες προτεραιότητές μας.

Δεν θέλουμε η προσέλευση των πολιτών και η ενεργός υποστήριξή τους να είναι αποτέλεσμα μιας ανακλαστικής πολιτικής έκφρασης. Θέλουμε να γίνει συνειδητή πράξη συμμετοχής σε μια διαδικασία ανατροπής καταστάσεων και αποτροπής κινδύνων που απειλούν σήμερα το Νομό. Καταστάσεων και κινδύνων που αύριο μπορούν να εγκλωβίσουν τη Μαγνησία στο περιθώριο του γεωγραφικού αποκλεισμού και του οικονομικού μαρασμού.

Δεν έχω σκοπό να κρύψω ότι επεδίωξα το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι δεν συμμερίζομαι την άποψη για την κομματική ανεξαρτησία των υποψηφίων Νομαρχών. Σημαίνει αντιθέτως, ότι η πολιτική μου αντίληψη συμπλέει με τη φιλοσοφία του επανασχεδιασμού της Δημόσιας Διοίκησης και του Κράτους, όπως αυτή έχει επιμόνως υποστηριχθεί από το ΠΑΣΟΚ και το Γιώργο Παπανδρέου. Πρόκειται για ένα ριζικό μετασχηματισμό των δομών που κρατούν σήμερα την ελληνική περιφέρεια όμηρο ενός Αθηνοκεντρικού Κράτους και μιας υδροκέφαλης και απαρχαιωμένης Κεντρικής Διοίκησης. Όμηρο μιας πελατειακής αντίληψης που θυσιάζει στο βωμό της κομματικής σκοπιμότητας τα συμφέροντα και το μέλλον της τοπικής κοινωνίας και της περιφερειακής ανάπτυξης.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γνωρίζουμε τι οφείλουμε στις μεγάλες τομές του Ανδρέα Παπανδρέου της «Αλλαγής», που έδωσαν ανάσα στους μη προνομιούχους και στην ελληνική περιφέρεια. Με εργαλείο την αποκέντρωση και την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πετύχαμε την αλλαγή της φυσιογνωμίας της χώρας μας και πυροδοτήσαμε την δυναμική μιας μέχρι τότε εγκαταλελειμμένης υπαίθρου και μαραζωμένης επαρχίας.

Οι κυβερνήσεις της οχταετίας Σημίτη δε βάθυναν μόνο τη Δημοκρατία στη Χώρα θεσπίζοντας την αιρετή αυτοδιοίκηση δεύτερου βαθμού. Θεμελίωσαν την ίδια την αναπτυξιακή υπόστασή της, την προικοδότησαν με μέσα, πόρους και αρμοδιότητες, που πολλαπλασίασαν τις δυνατότητες εξυπηρέτησης του πολίτη και απελευθέρωσαν τις τοπικές παραγωγικές δυνάμεις.

Σήμερα η Δημοκρατική Παράταξη υψώνει τη σημαία ενός νέου ποιοτικού άλματος που θα επιτρέψει γενικότερα στην Αυτοδιοίκηση, και ειδικότερα στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, να απαλλαγεί από τις παθογένειες που υπονομεύουν την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά της. Να απαλλαγεί από την κηδεμονία ενός αντιπαραγωγικού Κράτους, που δε μπορεί πια να δώσει προτεραιότητα στις τοπικές δυνάμεις της αειφόρου και ισορροπημένης ανάπτυξης.

Γι’ αυτό το λόγο οραματιζόμαστε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό Κράτος στην υπηρεσία του Πολίτη, ένα νέο μοντέλο συμμετοχικής διακυβέρνησης με αποκέντρωση και ουσιαστική ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης, τοπικής και περιφερειακής.

Σε ότι αφορά τη δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση είναι πλέον αναγκαία η ύπαρξη ενός νέου μεγέθους σχεδιασμού και υλοποίησης της ανάπτυξης που υπερβαίνει τα όρια του σημερινού νομού. Στο σημερινό μοντέλο η περιφερειακή ανάπτυξη σχεδιάζεται και προγραμματίζεται από τα κεντρικά υπουργεία και υλοποιείται μέσω της κρατικής Περιφέρειας, χωρίς καμιά ουσιαστική συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης.

Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της περιφερειακής ανάπτυξης πρέπει, στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής, να περάσει εξ ολοκλήρου στα χέρια της Αυτοδιοίκησης. Αυτό θα γίνει με τη δημιουργία αιρετής Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης με τις σημερινές Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ως ισχυρούς αποκεντρωμένους θεσμούς της Ενιαίας Περιφερειακής Αυτοδιοικητικής οντότητας. Η δημοκρατική παράταξη που θέσπισε τον δεύτερο αυτοδιοικητικό βαθμό, αγωνιά σήμερα για την τύχη του. Εκτιμά ότι ο μόνος τρόπος να υπερβεί η Νομαρχία τη σημερινή κρίση της είναι να ενταχθεί αρμονικά και ισότιμα σε ένα νέο σύστημα περιφερειακής αυτοδιοίκησης, που θα περιλαμβάνει αιρετό περιφερειάρχη, αιρετό περιφερειακό συμβούλιο, αλλά και αιρετούς νομάρχες που θα εκλέγονται σε κάθε νομαρχιακό διαμέρισμα ως υποψήφιοι του ενιαίου περιφερειακού συνδυασμού. Οι νομάρχες θα έχουν ως βασική αρμοδιότητα την εκτέλεση των αποφάσεων του περιφερειακού συμβουλίου στο επίπεδο του νομού. Η πρόταση αυτή συνδυάζεται με τη θεσμοθέτηση του αναπτυξιακού-συντονιστικού ρόλου των νομαρχιών στο σχεδιασμό και τη διαχείριση των έργων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων στα όρια του νομού.

Ο προσδιορισμός του αριθμού, της γεωγραφικής βάσης και της εσωτερικής συγκρότησης των ενοτήτων της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης πρέπει να προέλθει μετά από ευρύτατη διαβούλευση, με συνεκτίμηση όλων των αναπτυξιακών και ανθρωπογεωγραφικών δεδομένων.

Στο πλαίσιο αυτού του συνολικού επανασχεδιασμού των αιρετών Περιφερειών τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Η διαπραγμάτευση ξεκινά ουσιαστικά από το μηδέν με κριτήριο την ορθολογική και ισόρροπη ανάπτυξη. Σε μια τέτοια εντελώς νέα πραγματικότητα, για παράδειγμα , δηλαδή ο ισχυρός οικονομικός πόλος, μπορεί συχνά να μην συμπίπτει με τη διοικητική πρωτεύουσα. Κι αυτό δεν είναι μια αυθαίρετη ιδέα. Είναι δανεισμένη από την παράδοση ηπειρωτικών ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γερμανία, χώρα με μακρά παράδοση στις αποκεντρωμένες λειτουργίες, όπου ο διαχωρισμός αυτός θεωρείται ως παράγοντας της ισορροπημένης ανάπτυξης των περιοχών. Βεβαίως, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας τα ζητήματα αυτά είναι πλέον αποκρυσταλλωμένα στο πλαίσιο της ισότιμης και συμπληρωματικής ανάπτυξης του Βόλου και της Λάρισας. Ωστόσο, σε μια μελλοντική αιρετή Περιφέρεια Θεσσαλίας, εάν στη Λάρισα βρίσκεται η έδρα των ενιαίων περιφερειακών υπηρεσιών, τότε στο Βόλο θα πρέπει να υπάρξει ανάλογο αντιστάθμισμα. Ο Βόλος πρέπει να υποστηριχθεί για να μετεξελιχθεί σε «πρωτεύουσα της γνώσης» της Περιφέρειας, σε πολυδύναμο κέντρο εκπαίδευσης, έρευνας και καινοτομίας της νέας εποχής.

Μία τέτοια αποκέντρωση των αρμοδιοτήτων πρέπει απαραίτητα να συνοδευτεί και από μια νέα φορολογική πολιτική, ένα νέο φορολογικό θεσμικό πλαίσιο, με το οποίο θα μεταφερθούν σημαντικοί πια πόροι στα χέρια της Αυτοδιοίκησης. Η μεγαλύτερη αποκέντρωση θα δώσει επιπλέον και το κίνητρο στον πολίτη να ελέγχει, ώστε να υπάρχει διαφάνεια και λογοδοσία.

Γι’ αυτό το λόγο, οι επόμενες εκλογές για τη Νομαρχιακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κρίσιμες. Όχι γιατί θα κληθούμε να αναμετρηθούμε κομματικά, αλλά γιατί θα πρέπει να αναδείξουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα στελέχη που θα επωμισθούν το μεγάλο βάρος της μεγάλης μεταρρύθμισης που πρέπει να γίνει στον αυτοδιοικητικό χάρτη της χώρας.

Τι αντιπροτείνει η κυβέρνηση; Θεσμούς που προδίδουν την πάγια δυσπιστία της απέναντι στην αυτοδιοίκηση. Προτείνει αιρετό περιφερειακό συμβούλιο και συγχρόνως τη δημιουργία πέντε αναπτυξιακών «υπερπεριφερειών» χωρίς τη συμμετοχή της αυτοδιοίκησης. Επιμένει δηλαδή σε θεσμούς που διευκολύνουν τον κεντρικό και αδιαφανή έλεγχο των πόρων, ενώ επιφέρουν δραματική αύξηση της διοικητικής πολυπλοκότητας και το διοικητικό τραγέλαφο.

Ποια πρέπει να είναι όμως η στρατηγική του δημοκρατικού χώρου μέχρι να καθιερωθεί η περιφερειακή αυτοδιοίκηση; Μέχρι να γίνει το πρώτο γενναίο βήμα, η Ν.Α πρέπει να αναλάβει ενεργό ρόλο στο συντονισμό των διατοπικών και διαδημοτικών υποθέσεων. Παράλληλα, είναι αναγκαίο να μετεξελιχθεί σε βασικό μοχλό των διαδημοτικών συνεργασιών, σε επιτελικό εργαλείο συντονισμού, του σχεδιασμού και της εκτέλεσης των έργων του κοινοτικού πλαισίου. Πρέπει να επιχειρήσει μία «φυγή προς τα μπρος» αναπτύσσοντας πιο σύνθετες πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, χωρίς να καλύπτεται υποκριτικά πίσω από το πρόσχημα της έλλειψης αρμοδιοτήτων.

Γι αυτό το λόγο πρέπει να αποφύγουμε την συνειδητή υποβάθμιση της Νομαρχίας. Η μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται πρέπει να αξιοποιηθεί δημιουργικά, ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για τις επερχόμενες αλλαγές και να διαμορφωθούν τα στελέχη που θα διαχειριστούν τη νέα πραγματικότητα. Η Ν.Α πρέπει να λειτουργήσει ως εφαλτήριο της νέας περιφερειακής συνείδησης και ως φυτώριο των στελεχών του μέλλοντος.

Αυτού λοιπόν του ΠΑΣΟΚ, που προωθεί αυτές τις ιδέες και μεταρρυθμίσεις, επεδίωξα τη στήριξη. Όχι μόνο γιατί η αναμέτρηση των Νομαρχιακών εκλογών αποτελεί μία μεγάλη πολιτική μάχη. Αλλά, κυρίως, γιατί από την πολιτική έκβαση αυτής της αναμέτρησης θα κριθεί αν θα χειραφετηθεί η τοπική κοινωνία ή αν θα παραμείνει εξαρτημένη από την κομματική ελεημοσύνη. Αν θα έχουμε θεσμούς συμμετοχής ή θα κυριαρχήσει η πελατειακή χειραγώγηση και οι ανταποδοτικές συναλλαγές με την κυβερνώσα παράταξη.

Συνεχίζω δε να έχω την πεποίθηση ότι οι κομματικές διαδικασίες θα έπρεπε να είναι λιγότερο ασφυκτικές στο χώρο της Αυτοδιοίκησης. Αυτός ο χώρος συνιστά από τη φύση του προνομιακό πεδίο για συγκλίσεις ευρύτερων δυνάμεων και κινήσεων πολιτών με γνώμονα την προώθηση του τοπικού συμφέροντος και τη θεμελίωση της τοπικής δημοκρατίας. Επίσης δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω ότι οι δυνάμεις και οι ιδέες της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως καταλύτης για την ανάδειξη του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης. Η δημιουργική παρουσία της Δημοκρατικής Συνεργασίας επί μία οκταετία στο τιμόνι της ΝΑΜ αποτελεί μία αδιαμφισβήτητα θετική εμπειρία και ένα πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο για τον τόπο μας. Αυτό το κεφάλαιο έχουμε καθήκον να το διαφυλάξουμε και να το διευρύνουμε. Η συνεργασία των δυνάμεων του δημοκρατικού χώρου είναι μάλιστα σήμερα ιδιαίτερα επιτακτική, καθώς προβάλλει ως ισχυρή εγγύηση για την μετεξέλιξη του θεσμού σε προοδευτική κατεύθυνση. Με αυτές τις απόψεις άλλωστε είχα θέσει τον εαυτό μου στην ανοιχτή αξιολόγηση της αυτοδιοικητικής πρωτοβουλίας του Συνασπισμού πριν από την απονομή του κομματικού χρίσματος. Στη συνέχεια, κάποιοι λανθασμένοι χειρισμοί, κυρίως από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, δημιούργησαν αρκετές δυσκολίες σ’ αυτή την πολιτική προσέγγιση. Το ουσιώδες πάντως είναι η εμμονή μας στην προοπτική της συνεργασίας για το καλό του θεσμού και της κοινωνίας.

Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω ότι η επιλογή του δημοκρατικού χώρου για τη Νομαρχία ήταν μια επιλογή ανανέωσης που σηματοδοτεί το νέο μεταρρυθμιστικό στίγμα για την αυτοδιοίκηση και συμβολίζει τη νέα ποιοτική διάσταση της πολιτικής μας για την αποκέντρωση. Ανανέωση που σηματοδοτεί παράλληλα την ανάδειξη νεωτερικών δυνάμεων και νέων αντιλήψεων μέσα στο ίδιο το κοινωνικό σώμα. Ανανέωση που θα γίνει προσκλητήριο συμμετοχής όλων των προοδευτικών δυνάμεων προκειμένου να μετατραπεί ο Νομός σε σύγχρονο πρότυπο οργάνωσης για την επίτευξη μετρήσιμων στόχων κοινωνικής πρόνοιας, οικονομικής ευημερίας και λαϊκής συμμετοχής.

Στις εκλογές του Οκτώβρη θα αναμετρηθούν στο Νομό μας δύο διαφορετικές αντιλήψεις.

Από τη μία πλευρά θα βρίσκεται η παραδοσιακή συντηρητική αντίληψη, που χαρακτηρίζει την απερχόμενη ηγεσία της Νομαρχίας. Αυτή η αντίληψη είναι τόσο επικίνδυνη όσο και παρωχημένη. Συμβιβάζεται με μία Αυτοδιοίκηση αδρανή και ευάλωτη στις ορέξεις των Υπουργείων. Αποδέχεται έμπρακτα τη λογική των «χαμηλών πτήσεων» και της ήσσονος προσπάθειας, ενώ αντιμετωπίζει τις μεγάλες αναπτυξιακές και κοινωνικές προτεραιότητες του τόπου ως απλά ζητήματα διαχειριστικής ρουτίνας.

Σύμμαχοί της είναι η γραφειοκρατία και η εξάρτηση από τους τοπικούς κομματάρχες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Πρίντζος και οι συνεργάτες του συμπεριφέρονται περισσότερο ως διορισμένοι υπάλληλοι, παρά ως πολιτικώς υπεύθυνα πρόσωπα. Η κατάσταση στη ΝΑΜ σήμερα είναι παραπάνω από λυπηρή. Υπερβάλλων ζήλος επιδεικνύεται μόνον όταν πρόκειται για πελατειακές εξυπηρετήσεις και για προσπάθειες χειραγώγησης της ενημέρωσης. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου μας, ηγέτες της αυτοδιοίκησης συμπεριφέρονται με τόσο απροκάλυπτο τρόπο ως επίσημοι μεσάζοντες των κυβερνητικών συμφερόντων στο Νομό.

Την ίδια στιγμή που πασχίζει να βρει την ταυτότητά της ανάμεσα στις συμπληγάδες των καποδιστριακών δήμων και της πανίσχυρης πλέον Περιφέρειας, η Νομαρχία έχει να αντιμετωπίσει στη Μαγνησία ένα πρόσθετο εμπόδιο: την πρωτοφανή αδυναμία των ηγετών της να διαχειριστούν το μέλλον ενός θεσμού που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο.

Την στιγμή που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ένας κύκλος ανάπτυξης, ιδίως μετά την ώθηση που έδωσαν στον τόπο μας οι Ολυμπιακοί Αγώνες, η Νομαρχία μένει καθηλωμένη στην «παιδική ηλικία» που την καταδικάζουν οι δεξιοί κομματάρχες, αγκομαχώντας να ολοκληρώσει παρεμβάσεις που σχεδιάστηκαν πριν από μία 15ετία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οπισθοδρόμησης και αδράνειας, είναι αστείο να περιμένουμε από την απερχόμενη ηγεσία της ΝΑΜ να ανταποκριθεί στις σύγχρονες προκλήσεις και ανάγκες που επιβάλλει το νέο πλαίσιο διαχείρισης των κοινοτικών πόρων. Γνωρίζουν αλήθεια ότι πλέον, η εκταμίευση πόρων του Δ’ ΚΠΣ από τις Νομαρχίες θα γίνεται με συγκεκριμένα κριτήρια και απαιτήσεις που θα αφορούν την επάρκειά τους; Την εμπειρία δηλαδή στην διαχείριση των έργων, την πληρότητα και επάρκεια σε εξειδικευμένο προσωπικό, την ύπαρξη υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου, την επάρκεια στο λογιστήριο και την τεχνική τους υπηρεσία; Βεβαίως, όλα αυτά αποτελούν «ψιλά γράμματα» για τον κ. Πρίντζο, ο οποίος έχασε το 2003 μία ιστορική ευκαιρία με την αναθεώρηση του Εσωτερικού Οργανισμού της Νομαρχίας προκειμένου να προβεί στην ολοκλήρωση της μηχανοργάνωσης, στη δημιουργία «Γραφείων μιας στάσης» και στην ορθολογική αναδιοργάνωση των υπηρεσιών.

Ο κ. Πρίντζος αδυνατεί να κατανοήσει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος για την Νομαρχία. Δεν γνωρίζω εάν το κάνει συνειδητά. Η αλήθεια όμως είναι ότι σπρώχνει τη Νομαρχία στο περιθώριο, περιορίζοντας καθημερινά τις δυνατότητές της να παρεμβαίνει.

Αρκείται παραδόξως σε έναν διεκπεραιωτικό ρόλο, εξαντλώντας τη δυναμική της Νομαρχίας σε μία «βιομηχανία απλής προώθηση εγγράφων». Αναμφίβολα χρήσιμη διαδικασία, όχι όμως μία διαδικασία που αρμόζει στη δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση. Συμπεριφέρεται λες και είναι ο «επισκέπτης» του θεσμού και όχι ο φορέας μιας λαϊκής εντολής στη Μαγνησία. Ο πραγματικός «νοικοκύρης» για την αντίληψή τους είναι τα Υπουργεία και η Περιφέρεια. Από αυτούς, άλλωστε, και όχι από τους πολίτες, ζητούν εύσημα και πειστήρια εργατικότητας, αποτελεσματικότητας και διεκδικητικού πνεύματος. Και είναι λυπηρό για ένα θεσμό που ιδρύθηκε προκειμένου να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, να δίδεται η εντύπωση ότι αναλαμβάνει τόσο πρόθυμα το ρόλο του «δευτεραθλητή». Διότι προφανώς ο θεσμός δεν υπάρχει απλώς για να μεταφέρει τις εντολές του Κέντρου στην Περιφέρεια, αλλά για να μεταφέρει τα αιτήματα της Περιφέρειας προς το Κέντρο. Και όχι απλώς να τα μεταφέρει παθητικά, αλλά να αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την επίλυσή τους. Η Νομαρχία δεν έχει ανάγκη από «επιβλέποντα μηχανικό» αλλά από στιβαρή πολιτική ηγεσία. Οι πολίτες της Μαγνησίας δεν μπορούν να συμβιβάζονται με το μίζερο ρόλο της Νομαρχίας αλλά χρειάζονται μια πιο ενεργητική και σύγχρονη παρέμβαση. Η Νομαρχία δεν μπορεί να είναι το «Παρατηρητήριο» των τεκταινόμενων στο Νομό. Ούτε ο Νομάρχης μπορεί να παραμένει εσαεί «απαρατήρητος». Ο απερχόμενος Νομάρχης έδωσε και απέτυχε στις εξετάσεις των προσδοκιών του λαού της Μαγνησίας.

Κατόπιν αυτών δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η εσωτερική διάσπαση του δεξιού μετώπου στη Νομαρχία, η οποία επιβεβαιώνει και την απόλυτη χρεοκοπία της Νομαρχιακής Αρχής. Ούτε είναι τυχαίο ότι κάποιοι βιάζονται να περισωθούν, ακόμη και με αυτόνομη εκλογική κάθοδο, όπως ψιθυρίζεται, προκειμένου να μην χρεωθούν την αποτυχία…Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε αλήθεια;

Βεβαίως, οι εσωτερικές διαμάχες της Δεξιάς στη Νομαρχία αφήνουν αδιάφορους τους πολίτες. Το ρήγμα στη δεξιά πλειοψηφία δεν είναι όμως μια απλή οικογενειακή διαμάχη των συντηρητικών κύκλων στη Νομαρχία. Αποκαλύπτει και μία βαθύτερη κρίση που διαβρώνει χρόνια τώρα τις λειτουργίες της Νομαρχίας. Αυτή η ιδιότυπη «συγκατοίκηση» στο τιμόνι της Νομαρχίας έχει λειτουργήσει απαγορευτικά και παραλυτικά για την παραγωγή συνεκτικού και αξιόπιστου έργου. Και αυτή η εξέλιξη δυστυχώς δεν αφορά μόνον την «οικογένεια», αλλά όλους τους πολίτες της Μαγνησίας. Βεβαίως, λένε κάποιοι, ότι όταν τα βέλη προέρχονται εξ οικείων, περιττεύει ίσως η κριτική των αντιπάλων…

Η κριτική για παρακμή και διάβρωση μπορεί να ακούγεται σκληρή είναι όμως απόλυτα δικαιολογημένη. Δεν είναι υπερβολικό να σημειώσουμε ότι και ακόμα και οι Λαρισαίοι εξανίστανται σήμερα με την κατάντια της Μαγνησίας!!! Μία απλή συγκριτική επισκόπηση των στοιχείων του ΠΔΕ για τα έτη 2003-2005 σχετικά με τις κατανομές των πόρων στους νομούς της Θεσσαλίας μπορεί να αποδείξει του λόγου το αληθές:

Κατά τα τριετία 2003-04-05 η ΝΑΜ ανέλαβε να υλοποιήσει 77 έργα σε σύνολο 403 της περιφέρειας Θεσσαλίας, ήτοι το 19,1% των έργων. Με μέτρο αναφοράς τον αριθμό των έργων, η Μαγνησία κατατάσσεται στην τελευταία θέση σε σύγκριση με τους νομούς της περιφέρειας.

Αναλυτικότερα, η ΝΑ Τρικάλων κατέχει το 26,3% ( 106 έργα) του συνόλου, ενώ η ΝΑ Λαρίσης και ΝΑ Καρδίτσας το 33% (133 έργα) και 21,6% (87 έργα) αντίστοιχα.

Με μέτρο αναφοράς τους Προϋπολογισμούς (Π/Υ) η ΝΑΜ κατέχει την 3^η θέση στους 4 νομούς με ποσοστό 18,1%, ήτοι 85,3 Μ€ σε σύνολο 470,9 Μ€.

Τα αντίστοιχα ποσοστά για τους υπόλοιπους νομούς είναι:

α) ΝΑ Τρικάλων 22,1% (104,2 Μ€)

β) ΝΑ Λαρίσης 44,5% (209,5 Μ€)

γ) ΝΑ Καρδίτσας 15,3% (71,8 Μ€)

Τριταθλητές και τετραθλητές λοιπόν απογίναμε επί θητείας του κυρίου Πρίντζου!

Ένα άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο για τις επιδόσεις του κ.Πρίντζου σε σύγκριση με τον προκάτοχό του κ. Σκοτινιώτη στη ΝΑΜ, είναι ο αριθμός των εντάξεων με κωδικό της Νομαρχίας. Έτσι, ενώ από το 2000 έως το 2002 εντάχθηκαν 216 έργα του νομού Μαγνησίας για τα οποία απορροφήθηκε 1 δις εκατόν είκοσι έξι εκατομμύρια ευρώ, από το 2003 έως το 2005 έχουν ενταχθεί μόνον 56 έργα που έχουν πληρωμές 12 εκατομμύρια ευρώ. Και δεν είναι μόνον οι απογοητευτικές επιδόσεις που προκαλούν, αλλά και η φύση των έργων που εντάσσονται. Πρόκειται για έργα αποσπασματικά, χωρίς ολοκληρωμένη προσέγγιση και χωρίς όραμα. Πρόκειται για έργα εμβαλωματικά και γι΄αυτό χωρίς συγκεκριμένο αναπτυξιακό αποτέλεσμα.

Δεν πρόκειται να σας κουράσω σήμερα με αναλυτικές αναφορές στις προγραμματικές θέσεις με τις οποίες θα πορευθούμε προς τις εκλογές.

Θα αρκεσθώ μόνο στην αναφορά των κεντρικών αξόνων και των μεγάλων προτεραιοτήτων του συνδυασμού μας.

Άλλωστε, μόλις τώρα ξεκινήσαμε το διάλογο με τους φορείς της τοπικής κοινωνίας και τους ενεργούς πολίτες για τη διαμόρφωση των τελικών προτάσεών μας. Αυτό το διάλογο δεν πρόκειται να τον προκαταλάβουμε. Άλλωστε, εμείς αντιλαμβανόμαστε την προεκλογική διαδικασία ως μία ευκαιρία για ευρεία κοινωνική διαβούλευση. Σκοπός μας είναι τα συμπεράσματα αυτής της διαβούλευσης να επικυρωθούν στην κάλπη των Νομαρχιακών εκλογών, ώστε την επομένη των εκλογών να ανοίξουμε το περιεχόμενο της καθαρής εντολής και με σηκωμένα πια τα μανίκια να κλείσουμε όλοι μαζί την παρένθεση μιας Νομαρχίας που αδίκησε τον εαυτό της. Με τη σφραγίδα μιας στέρεης και δημιουργικής συναίνεσης να γυρίσουμε όλοι μαζί τη σελίδα ενός νέου και ορμητικότερου ξεκινήματος για το νομό μας.

Στόχος μας είναι να αποκαταστήσουμε το κύρος και την αξιοπιστία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Να κάνουμε τη Νομαρχία ένα θεσμό φιλικό, χρήσιμο και οικείο προς τον πολίτη. Στο πλαίσιο αυτό, η συμμετοχική διαδικασία μπορεί να γίνει ένα βασικό αναπτυξιακό εργαλείο. Ξεκινάμε τις εφαρμογές της συμμετοχικής δημοκρατίας από την ίδια την προγραμματική λειτουργία της Αυτοδιοίκησης. Με την ευκαιρία αυτή θέλω να εξαγγείλω τη δημιουργία 12 Ανοικτών Ομάδων Εργασίας για την επεξεργασία του Προγράμματός μας. 12 Ανοικτές Ομάδες που θα λειτουργήσουν ως πραγματικά εργαστήρια διαλόγου και ζυμώσεων, ως μικρά fora κατάθεσης ιδεών και προτάσεων, που θα αφορούν 12 μεγάλους τομείς της τοπικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής.

1^ος Τομέας : Ανάπτυξη της Υπαίθρου

2^ος Τομέας: Τουριστική Ανάπτυξη

3^ος Τομέας: Βιομηχανία-Μεταποίηση

4^ος Τομέας: Βασικές Υποδομές

5^ος Τομέας: Υγεία-Πρόνοια

6^ος Τομέας: Εκπαίδευση-Κατάρτιση

7^ος Τομέας: Ενέργεια- Υδάτινοι Πόροι

8^ος Τομέας: Γυναίκες-Νεολαία- Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες

9^ος Τομέας: Περιβαλλοντική προστασία-Χωροταξική πολιτική

10^ος Τομέας: Πολιτικές για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό

11^ος Τομέας: Ο νέος ρόλος του Πανεπιστημίου

12^ος Τομέας: Χρηματοδοτικά εργαλεία για την υλοποίηση των πολιτικών της Νομαρχίας

Στο πλαίσιο αυτής της συμμετοχικής κουλτούρας που θα διαπνέει το σύνολο των πρακτικών μας, αποτελεί δέσμευσή μας η άμεση επανενεργοποίηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής που περιθωριοποιήθηκε συνειδητά από την απερχόμενη ηγεσία της ΝΑΜ. H Ο.Κ.Ε. πρέπει να σταματήσει να είναι ένα όργανο στα χαρτιά και να αναδειχθεί σ’ ένα διαρκές forum των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων του Νομού, σ’ ένα όργανο διαρκούς διαλόγου και διαβούλευσης των κοινωνικών φορέων και των οργανώσεων των πολιτών, για τη διαμόρφωση και υλοποίηση ενός αναπτυξιακού προγράμματος.

Η επεξεργασία ενός συνεκτικού οράματος για το νομό είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Ένα όραμα για το νομό δεν ισοδυναμεί απλώς με ένα κείμενο «στρατηγικού σχεδιασμού» κατασκευασμένο στα πανεπιστημιακά εργαστήρια, όπως εσφαλμένα θεωρεί ο κ. Πρίντζος. Ο απερχόμενος Νομάρχης δεν εγκαλείται άλλωστε επειδή δεν διαθέτει αναπτυξιακά σχέδια. Εγκαλείται διότι δεν κατάφερε να υλοποιήσει τις κατευθύνσεις του σχεδιασμού που είχε στα χέρια του και κυρίως γιατί φάνηκε αδύναμος να ιεραρχήσει πολιτικά τους στόχους και τις προτεραιότητες για την ανάπτυξη του νομού. Ένα νέο όραμα για το μέλλον του νομού δεν πρέπει να αρκείται στην κατανόηση της υφιστάμενης κατάστασης, αλλά να δίνει έμφαση στις νέες, δημιουργικές παρεμβάσεις. Πρέπει να προσδιορίζει το ρόλο της Μαγνησίας στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, και πιο συγκεκριμένα τη θέση της στον υπό διαμόρφωση τρίτο πόλο ανάπτυξης στην κεντρική Ελλάδα, ο οποίος θα επιδιώξει να αναδειχθεί ως αναπτυξιακό αντίβαρο προς την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η Μαγνησία μπορεί να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στον πόλο αυτό αξιοποιώντας τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα:

· Το πλούσιο και έντονα διαφοροποιημένο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον.

· Την πολύπλευρη και ισόρροπη παραγωγική σύνθεσή της.

· Την στρατηγική της γεωγραφική της θέση.

· Τις βιομηχανικές μονάδες με έμπειρο και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.

· Την ποικιλομορφία στην αγροτική παραγωγή.

· Το τεράστιο πολιτιστικό της απόθεμα και το αρχαιολογικό της δίκτυο.

· Το σημαντικό και διαφοροποιημένο τουριστικό της κεφάλαιο.

· Το λιμάνι του Βόλου.

· Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Συστατικό στοιχείο του αναπτυξιακού οράματος είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της τοπικής οικονομίας. Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί εάν η γνώση και η καινοτομία ενσωματωθούν συστηματικά στην αναπτυξιακή προσπάθεια. Η Μαγνησία πρέπει να εξελιχθεί σε αυτοδύναμο πόλο γνώσης και καινοτομίας. Σε πολυδύναμο κέντρο εκπαίδευσης, έρευνας και τεχνολογίας. Σε ένα μεγάλο εργαστήριο κατάρτισης νέων ανέργων στις σύγχρονες τεχνολογίες αιχμής, σε ένα μεγάλο κέντρο δια βίου εκπαίδευσης των πολιτών με τη συνέργια και την υποστήριξη του Πανεπιστημίου. Σε ένα κέντρο ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας και υποστήριξης των καινοτομιών στην παραγωγική διαδικασία. Σε τόπο σύνδεσης της έρευνας, της τεχνολογίας και της εκπαίδευσης με την επιχείρηση και την αγορά. Σε χώρο άνθησης των δικτύων επαγγελματικής και επιστημονικής συνεργασίας που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη διαρκή πιστοποίηση προϊόντων και υπηρεσιών.

Εξίσου κρίσιμη, εάν όχι πρωταρχική, παράμετρος του νέου οράματος είναι η εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, όχι μόνον ως παράγοντα της ποιότητας ζωής των κατοίκων αλλά και ως καθοριστικού συντελεστή της ανάπτυξης. Ο Τουρισμός και οι υποδομές που συνδέονται με αυτόν, η «Πράσινη» επιχειρηματικότητα, οι πρωτοβουλίες στο χώρο του Πολιτισμού, η εξοικονόμηση των υδάτινων πόρων, η επέκταση της χρήσης φυσικού αερίου και η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας είναι ένα σύνολο από τομείς που συνδέονται αναπόσπαστα με το περιβάλλον. Η Μαγνησία πρέπει να εξελιχθεί σε «πράσινο νομό». Πρέπει να αναδειχθεί κατά προτεραιότητα σε περιοχή υψηλής ποιότητας περιβάλλοντος και εναλλακτικών μορφών τουρισμού και αναψυχής.

Τέλος, ένα σύγχρονο «ευαγγέλιο ανάπτυξης» του νομού Μαγνησίας δεν μπορεί παρά να αναδεικνύει τη Μαγνησία σε περιοχή ποιοτικής και περιβαλλοντικά ευαίσθητης αγροτικής παραγωγής. Με δράσεις προώθησης της βιολογικής καλλιέργειας και κτηνοτροφίας, με προγράμματα ολοκληρωμένης παραγωγής γεωργικών προϊόντων και με βάση την οικογενειακού τύπου γεωργική εκμετάλλευση, αλλά και τη συστηματική εκπαίδευση και ενημέρωση των αγροτών, να επιχειρηθεί ομαλά η μετάβαση από την ποσοτική στην ποιοτική γεωργία. Παρέχοντας στους αγρότες τεχνική στήριξη, αναβαθμίζοντας τις δομές εμπορίας μέσα από τη δημιουργία ομάδων παραγωγών και επεκτείνοντας την αναγνώριση ονομασίας προέλευσης σε νέα προϊόντα, να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες για τη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος πέρα από τον κρατικό προστατευτισμό και την αλόγιστη κατασπατάληση φυσικών πόρων.

Πόλος γνώσης-καινοτομίας, περιοχή υψηλής ποιότητας περιβάλλοντος και τουρισμού, κέντρο ποιοτικής και περιβαλλοντικά ευαίσθητης γεωργίας. Αυτοί είναι οι τρεις συνιστώσες ενός σύγχρονου αναπτυξιακού οράματος για τη Μαγνησία της Νέας Εποχής.

Τρεις θεμελιώδεις στόχοι άρρηκτα συνδεδεμένοι μεταξύ τους, που προϋποθέτουν μία πολιτική ιεράρχηση των στόχων της ανάπτυξης.

Η τοπική ανάπτυξη δε μπορεί να είναι κοστούμι που ράβεται με τα γούστα των εκάστοτε κυβερνώντων. Η τοπική ανάπτυξη ή θα είναι προϊόν της πολιτικής διαβούλευσης και της ενεργού συμμετοχής των παραγωγικών φορέων και των κοινωνικών κινημάτων ή δεν θα υπάρξει καθόλου.

Η Ευρώπη σήμερα επενδύει το μέλλον της συνοχής και της ανταγωνιστικότητάς της στην περιφερειακή ανάπτυξη και τη διοικητική αποκέντρωση. Αλίμονο αν στο πλαίσιο αυτό, οι τοπικές κοινωνίες δε βρεθούν συσπειρωμένες και αποφασισμένες γύρω από ένα ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχέδιο για να άρουν τα εμπόδια, να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες, να μεγιστοποιήσουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα και να κατακτήσουν τους στρατηγικούς στόχους του μέλλοντός τους.

Και βεβαίως το μέλλον αυτό δεν μπορεί να ανήκει μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Ανήκει σε όλους αυτούς που το προετοιμάζουν. Σε όλες, δηλαδή, τις παραγωγικές και κοινωνικές ομάδες της Μαγνησίας, που με δημοκρατική συνείδηση, οικολογική ευαισθησία και αναπτυξιακή στρατηγική θέλουν να ξαναδούν τη Μαγνησία στην πρωτοπορία της Ελλάδας των αλλαγών, των τομών και των μεγάλων επιτυχιών.

Από τη μία πλευρά θα βρίσκεται η παραδοσιακή συντηρητική αντίληψη, που χαρακτηρίζει τις σημερινές ηγεσίες του Δήμου Βόλου και της Νομαρχίας Μαγνησίας. Αυτή η αντίληψη συμβιβάζεται με μία Αυτοδιοίκηση αδρανή και ευάλωτη στις ορέξεις της κεντρικής διοίκησης. Αποδέχεται έμπρακτα τη λογική των «χαμηλών πτήσεων» και της ήσσονος προσπάθειας, ενώ αντιμετωπίζει τις μεγάλες αναπτυξιακές και κοινωνικές προτεραιότητες του τόπου ως απλά ζητήματα διαχειριστικής ρουτίνας. Αντίπαλοί της είναι ο μακρόπνοος σχεδιασμός και η ισόρροπη κατανομή των πόρων. Σύμμαχοί της είναι η γραφειοκρατία και η εξάρτηση από τους τοπικούς κομματάρχες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι οι επικεφαλής του Δήμου και της Νομαρχίας συμπεριφέρονται περισσότερο ως διορισμένοι «δημόσιοι υπάλληλοι» ή «μεσίτες συμφερόντων», παρά ως πολιτικώς υπεύθυνα πρόσωπα.

Απέναντι σ’ αυτή την παλαιοκομματική, αναχρονιστική και αυταρχική λογική, οι προοδευτικοί πολίτες της Μαγνησίας οφείλουν να αντιπαρατάξουν ένα νέο όραμα για την τοπική διακυβέρνηση. Το όραμα αυτό δεν θα προκύψει από παρθενογένεση. Στη χώρα μας έχει διαμορφωθεί μέσα από τις προτάσεις των κομμάτων, των αυτοδιοικητικών και των επιστημονικών φορέων, μια ολοκληρωμένη ατζέντα προοδευτικών πολιτικών για την Αυτοδιοίκηση. Οι πολιτικές αυτές συγκεντρώνουν πλέον μία ευρύτατη συναίνεση που υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια. Η προώθηση ευρύτερων δημοτικών συνενώσεων, η ενίσχυση των δημοτικών συνεργασιών, η διαφανής διαχείριση των πόρων, η ορθολογική επιλογή και αξιοποίηση του προσωπικού, η ενθάρρυνση της «φορολογικής αποκέντρωσης», καθώς και ο συμμετοχικός σχεδιασμός της ανάπτυξης σε συνδυασμό με την ανάδειξη του συντονιστικού ρόλου της νομαρχίας, αποτελούν πλέον ώριμα αιτήματα που συναντούν τις προσδοκίες των χειραφετημένων πολιτών. Προσδοκίες ιδιαίτερα αυξημένες στη Μαγνησία, αν αναλογιστούμε ότι η ποιότητα των υπηρεσιών και της καθημερινής ζωής δεν παρουσίασε την τελευταία τριετία καμία άξια λόγου βελτίωση χάρη στις πρωτοβουλίες της Αυτοδιοίκησης.

Η στασιμότητα, η αδράνεια και η απραξία αποτελούν δυστυχώς τον κανόνα για το Δήμο Βόλου και τη Νομαρχία Μαγνησίας. Υπερβάλλων ζήλος επιδεικνύεται μόνον όταν πρόκειται για πελατειακές εξυπηρετήσεις και για προσπάθειες χειραγώγησης της ενημέρωσης. Και το πιο λυπηρό: για πρώτη φορά στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου μας, ηγέτες της Αυτοδιοίκησης συμπεριφέρονται με τόσο απροκάλυπτο τρόπο ως επίσημοι πάτρωνες ή μεσάζοντες επιχειρηματικών συμφερόντων εις βάρος του κοινού καλού. Είναι μάλιστα σε τέτοιο βαθμό διαβρωμένοι από τη νοοτροπία αυτή, που αδυνατούν να αξιοποιήσουν ακόμη κι αυτά τα χρηματοδοτικά μέσα που τους παρέχουν οι κυβερνώντες «μαγνησιάρχες» ως αντάλλαγμα για την κομματική, και όχι μόνο, υποταγή τους.

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση είναι ίσως ο χώρος που έχει υποστεί τη μεγαλύτερη φθορά από την καταστροφική πολιτική της αδιαφάνειας και του πελατειασμού. Την ίδια στιγμή που πασχίζει να βρει την ταυτότητά της ανάμεσα στις συμπληγάδες των καποδιστριακών δήμων και της πανίσχυρης πλέον Περιφέρειας, η Νομαρχία έχει να αντιμετωπίσει στη Μαγνησία ένα πρόσθετο εμπόδιο: την πρωτοφανή αδυναμία των ηγετών της να διαχειριστούν το μέλλον ενός θεσμού που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο. Η πρόσφατη περιπέτεια του Περιφερειακού είναι ιδιαίτερα διδακτική. Πρώτον, μαρτύρησε την ανεπάρκεια της Νομαρχίας να παρακολουθεί στοιχειωδώς τις εξελίξεις στο σημαντικότερο έργο του νομού. Δεύτερον, κατέδειξε ότι ένας θεσμός οδηγείται ταχύτερα στην αφάνεια και το μαρασμό, όταν ελέγχεται πολιτικά από την παλαιοκομματική Δεξιά.

Το ΠΑΣΟΚ που θέσπισε τον δεύτερο αυτοδιοικητικό βαθμό, αγωνιά σήμερα για την τύχη του. Εκτιμά ότι ο μόνος τρόπος να υπερβεί η Νομαρχία τη σημερινή κρίση της είναι να ενταχθεί αρμονικά και ισότιμα σε ένα νέο σύστημα περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Μέχρι όμως να συμβεί αυτό, η Ν.Α πρέπει να αναλάβει ενεργό ρόλο στο συντονισμό των διατοπικών και διαδημοτικών υποθέσεων . Παράλληλα, είναι αναγκαίο να μετεξελιχθεί σε βασικό μοχλό του σχεδιασμού και της εκτέλεσης των έργων του κοινοτικού πλαισίου σε επίπεδο νομού. Η Ν.Α δεν μπορεί πια να μένει καθηλωμένη στην «παιδική ηλικία» που την καταδικάζουν οι δεξιοί κομματάρχες, αγκομαχώντας να ολοκληρώσει παρεμβάσεις που σχεδιάστηκαν πριν από μία 15ετία. Πρέπει να επιχειρήσει μία «φυγή προς τα μπρος» αναπτύσσοντας πιο σύνθετες πρωτοβουλίες σε ένα νέο αναπτυξιακό ή μητροπολιτικό πλαίσιο.

Στον αγώνα αυτό του «νέου» ενάντια στο «παλιό» που βυθίζει τον τόπο μας στο τέλμα, την εξάρτηση και την αδιαφάνεια, επιθυμώ να συμβάλλω με όλες τις δυνάμεις μου. Θεωρώ ότι η μέχρι σήμερα πολιτική, επιστημονική και επαγγελματική διαδρομή μου δείχνει πως διαθέτω τη γνώση, το θάρρος και την απαραίτητη διοικητική πείρα για να εκφράσω τις σύγχρονες αντιλήψεις για την Αυτοδιοίκηση και την τοπική διακυβέρνηση.

Με αυτή την αφετηρία, αποφάσισα να συμμετάσχω στις διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ για την ανάδειξη του υποψήφιου νομάρχη Μαγνησίας. Με αίσθημα ευθύνης αλλά και σεβασμού προς τους συνυποψηφίους μου, θέλω να εκφράσω τη βεβαιότητά μου για την ενωτική παρουσία του δημοκρατικού χώρου στη μάχη των νομαρχιακών εκλογών. Χρέος μας είναι να περιφρουρήσουμε τους θεσμούς του ανοιχτού κόμματος και να συμμετάσχουμε δημιουργικά στις διαδικασίες πολιτικής αξιολόγησης. Άλλωστε, το κύρος και η αξιοπιστία των διαδικασιών θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από την προσωπική στάση και τη συμπεριφορά όλων μας.

Έχω την πεποίθηση ότι οι χειραφετημένοι πολίτες όλων των χρωμάτων θα συναντηθούν στο δρόμο των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και θα στηρίξουν δημιουργικά τη νέα προοπτική της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης. Είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί τη Μαγνησία σε ένα καλύτερο αύριο.»

Οι μεταρρυθμίσεις των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ
Κατά την διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ πραγματοποίησαν σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της χειραφέτησης των τοπικών κοινωνιών και του εκδημοκρατισμού της Αυτοδιοίκησης.
1. Kατά την δεκαετία του ογδόντα καθιερώθηκαν νέοι θεσμοί λαϊκής συμμετοχής και δημοτικής αποκέντρωσης, ενώ με τα μικτής σύνθεσης περιφερειακά συμβούλια αναγνωρίστηκε η ανάγκη θεσμοποιημένης συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στον αναπτυξιακό σχεδιασμό.
2. Σημαντικές υπήρξαν και οι πρωτοβουλίες για τον διοικητικό εκσυγχρονισμό των δήμων της χώρας. Aξίζει να μνημονευτούν ειδικότερα:
• Η δημιουργία ευέλικτων οργανωτικών δομών για δημοτικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (πχ. ΔΕΥΑ) και η διευκόλυνση της λειτουργίας ευέλικτων (εκτός δημόσιου λογιστικού) σχημάτων, όπως οι δημοτικές επιχειρήσεις.
• Η εισαγωγή του θεσμού των προγραμματικών συμβάσεων, καθώς και η συμμετοχή του προσωπικού της αυτοδιοίκησης σε προγράμματα επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης.
• Το τολμηρό και μακρόπνοο «Πρόγραμμα Ι.Καποδίστριας», χάρη στο οποίο η Ελλάδα υπήρξε η μοναδική χώρα της Νότιας Ευρώπης που προχώρησε σε αναγκαστικές συνενώσεις ευρείας κλίμακας. Η εν λόγω μεταρρύθμιση συνδυάστηκε με την εκπαίδευση 2.000 περίπου στελεχών επιστημονικού προσωπικού που διορίστηκαν στους «Καποδιστριακούς» δήμους. Παράλληλα, υλοποιήθηκαν το ΕΠΤΑ ως ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη στήριξη των δήμων, αλλά και πληθώρα επιχειρησιακών προγραμμάτων για τον διοικητικό εκσυγχρονισμό της αυτοδιοίκησης («Κλεισθένης», «Πολιτεία», προγράμματα για την «Κοινωνία της Πληροφορίας»).
3. Βήματα έγιναν και προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού των οικονομικών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η πιο ουσιαστική αλλαγή σημειώθηκε με την διευκόλυνση της επιβολής τελών ανταποδοτικού χαρακτήρα και την καθιέρωση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν και η σταδιακή εισαγωγή του διπλογραφικού συστήματος, όπως και η καθιέρωση του προληπτικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
4. Η επέκταση του λειτουργικού πεδίου της αυτοδιοίκησης που πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω της καθιέρωσης δευτεροβάθμιας αιρετής αυτοδιοίκησης το 1994.
5. Προσπάθειες έγιναν και ως προς τον εκσυγχρονισμό του αποκεντρωτικού συστήματος, κυρίως με τη δημιουργία και αργότερα την αναβάθμιση των 13 Περιφερειών της χώρας, ως ενιαίων αποκεντρωμένων μονάδων με δικό τους προϋπολογισμό και προσωπικό.

Αντι-μεταρρυθμιστικές τάσεις και προβλήματα που λιμνάζουν
Η συγκεντρωτική παράδοση της χώρας και τα κατεστημένα πολιτικο-διοικητικά συμφέροντα οδήγησαν σε αντι-μεταρρυθμιστικές τάσεις. Αυτές οι τάσεις εκφράστηκαν
• μέσα από αντιδράσεις ισχυρών επαγγελματικών ομάδων του δημόσιου τομέα (εκπαιδευτικοί κ.ά.) κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης
• με τη σταθερά εχθρική προς την αυτοδιοίκηση νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία ενίοτε μετατρέπεται σε αντι-αυτοδιοικητικό ακτιβισμό
• με τη δημιουργία μεγάλου αριθμού κάθετων κλαδικών αποκεντρωτικών δομών από πολλά Υπουργεία, με σκοπό την παράκαμψη της ενιαίας Περιφέρειας και την αφαίρεση αρμοδιοτήτων από τους ΟΤΑ .
Οι μεταρρυθμίσεις του παρελθόντος δεν πρόσφεραν επαρκείς λύσεις σε χρόνια προβλήματα που συνέχισαν να λιμνάζουν επικίνδυνα απειλώντας το μέλλον της Αυτοδιοίκησης. Απολύτως ενδεικτικά αναφέρω τα ακόλουθα:
• Η διατήρηση των οργανωτικών δομών και λειτουργικών κανόνων που προβλέπονταν για τους δήμους προ εικοσαετίας.
• Το εξαιρετικά πολύπλοκο και λεπτομερές νομοθετικό καθεστώς, το οποίο πολλοί δήμοι αδυνατούν να παρακολουθήσουν, ενώ οι συλλογικοί φορείς της αυτοδιοίκησης (λ.χ. η ΚΕΔΚΕ) αδυνατούν να παρέμβουν διορθωτικά .
• Η επί μακρόν παραμέληση των «παραδοσιακών» διοικητικών μηχανισμών των δήμων την ώρα που πολλαπλασιάζονταν οι «παρακαμπτήριες» (“by-pass”) δομές με την μορφή επιχειρήσεων και ειδικευμένων δημοτικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου για όλα τα θέματα αιχμής .
• Ο χαοτικός κατακερματισμός του προσωπικού και οι πολιτικές που εφαρμόσθηκαν σε θέματα προσλήψεων. Έτσι, η αρχική απαγόρευση των προσλήψεων οδήγησε στην πράξη σε προσλήψεις συμβασιούχων, με κατά κανόνα χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο που μονιμοποιούνταν αργότερα με νόμους.
• Τα σοβαρά ελλείμματα τεκμηρίωσης, πληροφόρησης και εσωτερικής εποπτείας, που επιτείνονται από την απουσία μιας παράδοσης τεκμηρίωσης και συστηματοποιημένης ροής για την διοικητική δράση και την διαχείριση πόρων, εξοπλισμού και υλικού.

Η μεταρρυθμιστική αδράνεια της κυβέρνησης
Η σημερινή πολιτική ηγεσία, αφού εγκατέλειψε πολύ γρήγορα τις μεγαλόστομες εξαγγελίες για «επανίδρυση του κράτους», υιοθέτησε πρακτικές κομματικής άλωσης και λαφυραγώγησης της δημόσιας διοίκησης ενώ, ως προς την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση, περιορίστηκε σε ήσσονος σημασίας παρεμβάσεις όπως:
• Η «ρύθμιση» χρεών των ΟΤΑ.
• Η καθιέρωση του θεσμού του γενικού γραμματέα και για τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και ο περιορισμός των ευθυνών των αιρετών.
• Η προετοιμασία ενός νέου Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα ο οποίος εν πολλοίς απλά αντιγράφει το «νομοσχέδιο Σκανδαλίδη. Προβληματισμό έχουν προκαλέσει όμως στους κόλπους της αυτοδιοίκησης οι νέες ρυθμίσεις για τις δημοτικές επιχειρήσεις ,επειδή συνεπάγονται το οριστικό κλείσιμο πολλών από αυτές .
Tέλος, όπου έχουν εξαγγελθεί σημαντικές αλλαγές¸ πρόκειται συνήθως για επιλογές κομματικής σκοπιμότητας, με μη φιλικό προς την αυτοδιοίκηση προσανατολισμό.
• Καθιερώνεται το 42% για την εκλογή δημάρχου για τετραετή θητεία και με πλειοψηφία 3/5 στο δημοτικό συμβούλιο. Διατηρείται έτσι στους ΟΤΑ το σημερινό «προεδρικό» σύστημα, με μειωμένη όμως νομιμοποίηση. Παράλληλα, οι δημότες στερούνται τη δυνατότητα δεύτερης ψήφου για την τελική τους επιλογή με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται ο πλουραλισμός και να περιθωριοποιούνται οι μικρότεροι συνδυασμοί.
• Προτείνεται η καθιέρωση αιρετού περιφερειακού συμβουλίου, η οποία σε συνδυασμό με τη δημιουργία πέντε αναπτυξιακών «υπερπεριφερειών» χωρίς τη συμμετοχή της αυτοδιοίκησης επιφέρει τη δραματική αύξηση της διοικητικής πολυπλοκότητας και το διοικητικό τραγέλαφο.

Μεταρρυθμιστικές Προοπτικές και Επιλογές
Με βάση τον προβληματισμό που είχε αναπτυχθεί στην συνταγματική αναθεώρηση του 2001, αλλά και τις προτάσεις των κομμάτων, των αυτοδιοικητικών και των επιστημονικών φορέων, έχει διαμορφωθεί μια ολοκληρωμένη «ατζέντα μεταρρυθμίσεων». Οι μεταρρυθμίσεις αυτές συγκεντρώνουν πλέον ευρύτατη συναίνεση που υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια. Η δημοκρατική παράταξη, αλλά και οι προοδευτικοί πολίτες όλων των χρωμάτων πρέπει να στρατευθούν δημιουργικά για την προώθηση αυτών των μεταρρυθμίσεων που θα ανοίξουν νέες προοπτικές στις τοπικές κοινωνίες.

Συνοπτικά, οι άξονες της μεταρρύθμισης είναι οι εξής:
1) Ανασυγκρότηση της δημοτικής αυτοδιοίκησης μέσα από τη θέσπιση ενός νέου «Καποδίστρια». Αυτό σημαίνει λιγότερους δήμους και ευρύτερες συνενώσεις , ώστε να δημιουργηθούν πιο αποτελεσματικές μονάδες με αναπτυξιακή και διαχειριστική επάρκεια.

5) Καθιέρωση ενός αξιόπιστου συστήματος εποπτείας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέσω ενός κατάλληλα στελεχωμένου και αμερόληπτου μηχανισμού, προκειμένου να τεθεί τέρμα στα φαινόμενα τοπικής διαφθοράς και διαπλοκής.

Απόστολος Ι. Παπατόλιας
Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου

Πληθαίνουν τα συντροφικά μαχαιρώματα και οι βεντέτες μεταξύ γαλάζιων στελεχών

«Όσοι κάνουν μισές επαναστάσεις δεν κάνουν τίποτε άλλο απ’ το να σκάβουν τον λάκκο τους» (Σεν – Ζιστ).

H άσκηση πολιτικής μέσω της ηθικολογίας είναι μία ιστορία τόσο παλιά όσο και η ίδια η πολιτική. H ηθική απαξίωση ή δαιμονοποίηση του αντιπάλου χρόνια τώρα γίνεται με τις ίδιες γνωστές συνταγές και μεθόδους. Γνωστές και προβλέψιμες είναι και οι παγίδες που κρύβει αυτή η τακτική. H πιο αντιπροσωπευτική περίπτωση ηγέτη που αυτοπαγιδεύτηκε στο πολιτικό κλίμα της ηθικολογίας που διαμόρφωσε για να διασύρει τους αντιπάλους του, είναι εκείνη του Ροβεσπιέρου, του αποκαλούμενου και «αδιάφθορου» στην πολιτική σκηνή της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Ροβεσπιέρος συνήθιζε να διακηρύσσει ότι τα πολιτικά ζητήματα αποτελούν πρωτίστως ζητήματα ηθικής τάξης. H πολιτική, κατά τον «αδιάφθορο», ισοδυναμούσε με έναν «κώδικα ηθικής» του δημόσιου βίου, με αποτέλεσμα οι πολιτικοί αξιωματούχοι να αξιολογούνται είτε ως «ενάρετοι» είτε ως «εχθροί του λαού».

H ομοιότητα αυτής της πολιτικής αντίληψης με την ιδέα της ενάρετης διακυβέρνησης του κ. Καραμανλή είναι εντυπωσιακή. Πολιτικός στόχος των Ιακωβίνων ήταν η «ευτυχία της αρετής και της σεμνής ευπορίας». «Σεμνότητα και ταπεινότητα» ήταν και το βασικό σύνθημα του μανιφέστου «Μπαϊρακτάρη». Με αφηρημένους όρους ηθικής («δυνάμεις του κακού») επιχειρούσε να στιγματίσει τους πολιτικούς αντιπάλους του ο Ροβεσπιέρος. Σκιές γενικευμένης διαφθοράς έριχνε σε όλη την πολιτεία των κυβερνήσεων Σημίτη και ο Καραμανλής, καλλιεργώντας κλίμα καχυποψίας απέναντι στο σύνολο των θεσμών.

H εμπειρία του Ροβεσπιέρου κατέδειξε ότι η τακτική της ηθικής αμφισβήτησης του αντιπάλου παρουσιάζει εγγενείς κινδύνους. Πρώτον, η ηθικολογία δεν ανέχεται συμβιβασμούς και μετριοπάθειες. Δεύτερον, ενώ είναι χρήσιμη για να συσπειρώνει απέναντι στον «εχθρό», είναι ακατάλληλη για να κινητοποιεί δημιουργικές δυνάμεις.

Ο Ροβεσπιέρος κλήθηκε νωρίς να πληρώσει το τίμημα αυτής της τακτικής. Όταν η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας επέβαλε την «τρομοκρατία» της αρετής, η πολεμική της ηθικολογίας άρχισε να λειτουργεί ως τροχοπέδη για την άσκηση της διακυβέρνησης. Εφόσον ο καθένας μπορούσε πλέον να κατηγορηθεί ως «εχθρός του λαού», μόνη λύση για την «τρομοκρατία» ήταν η ολοκληρωτική και χωρίς οίκτο εξόντωση των αντιπάλων από τα Επαναστατικά Δικαστήρια. Το τιμόνι της εξουσίας συνέχισε, ωστόσο, παρά την επικράτηση του Ροβεσπιέρου, να υπακούει σε δυνάμεις ευάλωτες στις ορέξεις της πλουτοκρατίας. Μοιραία, το καθεστώς της αρετής κατέρρευσε εκ των έσω, καθώς δεν διέθετε τα αναγκαία κοινωνικά στηρίγματα για να στεριώσει.

Εξίσου αμήχανος απέναντι στις απαιτήσεις της διακυβέρνησης φάνηκε και ο Καραμανλής, παρότι κατάφερε να εκτοπίσει το «διεφθαρμένο» ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και σήμερα δεν δείχνει να γνωρίζει ούτε το πολιτικό περιεχόμενο του «κοινωνικού κέντρου» ή του «μεσαίου χώρου» που δηλώνει ότι εκπροσωπεί, ούτε την ακριβή στόχευση ή τον μοχλό στήριξης των «μεταρρυθμίσεων» που εξαγγέλλει.

Και στις δύο περιπτώσεις, η κατάληψη της εξουσίας δεν έφερε τη «σεμνή ευπορία». Αντιθέτως, το νοσηρό κλίμα επιτάθηκε και ο πολιτικός αγώνας μεταφέρθηκε στις ίδιες τις τάξεις του κόμματος εξουσίας. Ο μεν Ροβεσπιέρος προκειμένου να μείνει συνεπής στον τίτλο του «αδιάφθορου» έπρεπε να καρατομήσει τους μέχρι πρότινος συναγωνιστές ή προσωπικούς φίλους του. Ο δε Καραμανλής για να μη χάσει κι αυτός τον τίτλο του «φύλακα της ηθικής» δεν διστάζει να εγκαταλείψει τους εκτεθειμένους συγγενείς ή συνοδοιπόρους του.

Όπως ακριβώς καταλύθηκε η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα μεταξύ των Ιακωβίνων, έτσι και σήμερα πληθαίνουν τα συντροφικά μαχαιρώματα και οι βεντέτες μεταξύ γαλάζιων στελεχών. Όπως ο Ροβεσπιέρος κατήγγειλε σκοτεινά κέντρα και συνωμοσίες των «εχθρών της επανάστασης», έτσι και ο Καραμανλής αποδίδει στις «μεθοδεύσεις της αντίδρασης» τις κυβερνητικές αρρυθμίες. Τέλος, όπως ο Ροβεσπιέρος, έτσι και ο Καραμανλής δείχνει αδύναμος να κυβερνήσει. H διαρκής συκοφάντηση του ΠΑΣΟΚ δεν αρκεί πλέον ως κυβερνητικό επιχείρημα. Το πηδάλιο δεν υπακούει στα χέρια του, αλλά σε δυνάμεις που ανέδειξε η πολιτική της σκανδαλολογίας και βιάζονται να απολαύσουν τα αγαθά της εξουσίας. Και στις δύο περιπτώσεις η διαπίστωση είναι κοινή: Οι εσωτερικές αντιφάσεις ενός ετερογενούς συνασπισμού εξουσίας που οικοδομήθηκε στο όνομα της «αρετής» ενεργούν παραλυτικά για την παραγωγή πολιτικής.

Ο Ροβεσπιέρος, παρότι διαισθανόταν την τελική πτώση του, είχε χάσει πια την ενεργητική ορμή του και δεν έψαχνε την αποφασιστική μάχη. Πολλοί τον κατηγορούσαν ότι βρίσκεται σε «γυάλινο πύργο», ότι ήταν αποστασιοποιημένος ή ότι είχε «ελλιπή ενημέρωση». Θυμίζω ότι η κριτική που ασκείται σήμερα στον Πρωθυπουργό είναι για απροθυμία να παρέμβει διορθωτικά, για ανεπαρκή συντονισμό και για έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στους συνεργάτες του.

Τελικά, το προφίλ του «φύλακα της ηθικής» κρύβει πάντοτε τον κίνδυνο της θεαματικής αποδόμησής του. Κατά την περίοδο της «τρομοκρατίας», ο Ροβεσπιέρος από πηγή έμπνευσης είχε γίνει πηγή ανασφάλειας. Στις 9 Θερμιδόρ ψηφίστηκε το διάταγμα σύλληψής του και λίγο μετά οδηγήθηκε στην γκιλοτίνα.

Οι ομοιότητες μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ιακωβίνικου κόμματος σταματούν βεβαίως στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την ηθικολογία ως μέσο άσκησης της πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση όμως το πολιτικό μήνυμα της 9ης Θερμιδόρ είναι οικουμενικό και οφείλουν να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι κήνσορες της ενάρετης διακυβέρνησης.

*Είναι αλήθεια ότι το κοινοβουλευτικό δίκαιο δεν ήταν μέχρι σήμερα πηγή έμπνευσης του νομοθέτη στα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σύμφωνα με την «κοινοβουλευτική αρχή», η κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει την εκτελεστική εξουσία, μόνον εφόσον διαθέτει την εμπιστοσύνη της Βουλής που ασκεί τις αρμοδιότητες του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Αντίθετα με το ισχύον σύνταγμα, ο Δημοτικός Κώδικας δεν καθιερώνει ούτε την αρχή της πολιτικής ευθύνης των εκτελεστικών οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης ούτε θεσπίζει παρεμφερείς θεσμούς πολιτικού έλεγχου, όπως η επερώτηση ή οι ειδικές διαδικασίες σύστασης εξεταστικών επιτροπών.

*Κατά το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (Π.Δ. 410/95), ένας δήμος διαθέτει δύο βασικά εκτελεστικά όργανα: το δήμαρχο και τη δημαρχιακή επιτροπή. Ο δήμαρχος εκτελεί τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, ενώ η δημαρχιακή επιτροπή εισηγείται σ’ αυτό τη λήψη αποφάσεων για ορισμένα σοβαρά ζητήματα.

*Ενώ, όμως, το δημοτικό συμβούλιο εμφανίζεται να έχει γενική αποφασιστική αρμοδιότητα επί των δημοτικών υποθέσεων, δεν μπορεί να ψηφίσει καμία «πρόταση δυσπιστίας» ούτε κατά του δημάρχου ούτε κατά της δημαρχιακής επιτροπής. *Αυτό το έλλειμμα, σε συνδυασμό με την ουσιαστική ανυπαρξία διαδικασιών πολιτικού ελέγχου από τη δημοτική αντιπολίτευση, έχει ως αποτέλεσμα να υποκαθιστά ο δήμαρχος το δημοτικό συμβούλιο στη διοίκηση του δήμου. Ο «δημαρχοκεντρισμός» της αυτοδιοίκησης, που συχνά υποθάλπει φαινόμενα αυταρχισμού και αυθαιρεσίας, δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως εκτροπή, αλλά ως φυσική συνέπεια του τοπικού συστήματος διακυβέρνησης. Ο δήμαρχος, λόγω της απευθείας εκλογής του, αναγνωρίζεται ως ο κύριος φορέας της λαϊκής εντολής να εφαρμόσει τις προγραμματικές δεσμεύσεις του συνδυασμού για την εξυπηρέτηση των τοπικών συμφερόντων. Αλλωστε, από την άμεση εκλογή του απορρέει και η διαμόρφωση της ισχυρής πλειοψηφίας των 3/5 στο συμβούλιο.

*Η εκλογική νομιμοποίηση του δημάρχου σε συνδυασμό με την απουσία οργανωτικού υποβάθρου των δημοτικών παρατάξεων, επιτρέπει στο δήμαρχο να συμπεριφέρεται ως ο ηγέτης της πλειοψηφίας στο συμβούλιο και ως ο μόνος παράγων διαφύλαξης της «κυβερνητικής σταθερότητας» του πλειοψηφούντος συνδυασμού. Στην πράξη, άλλωστε, είναι σαφές ότι ο δήμαρχος ασκεί έντονη πολιτική επιρροή και κατευθύνει ουσιαστικά όλες τις τοπικές υποθέσεις.

*Οταν, μάλιστα, ο συνδυασμός της πλειοψηφίας δεν είναι πολιτικά συμπαγής, η πειθαρχία της πλειοψηφούσας παράταξης εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την ενοποιητική παρουσία του δημάρχου.

*Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν ο δήμαρχος χάσει την επιρροή του στην πλειοψηφία, δεν μπορεί πλέον ούτε να διοικήσει το δήμο ούτε όμως και να προσφύγει στις κάλπες. Ελλείψει διαδικασιών επίλυσης των συγκρούσεων μεταξύ των οργάνων και μηχανισμών πολιτικού ελέγχου από το δημοτικό συμβούλιο, ο δήμαρχος που δεν ελέγχει την πλειοψηφία είτε περιθωριοποιείται είτε παραιτείται.

*Τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά εάν συνέτρεχαν οι εξής τρεις προϋποθέσεις:

α) το δημοτικό συμβούλιο, με τη συμβολή των συνδυασμών της μειοψηφίας, μπορούσε να συμπράξει στην ανάκληση των μελών της δημαρχιακής επιτροπής

β) είχε θεσμοθετηθεί ειδική επιτροπή ελέγχου του δημοτικού συμβουλίου, με τη συμμετοχή της μειοψηφίας, που θα ασκούσε ουσιαστικό έλεγχο της διαφανούς διαχείρισης των δημοτικών πόρων και

γ) ο νόμος προέβλεπε άμεση διενέργεια εκλογών σε περίπτωση παραίτησης του δημάρχου.

*Οι ανωτέρω προτεινόμενες λύσεις δεν αποτελούν παρά τους πρώτους άξονες μιας προβληματικής για τον εκσυγχρονισμό του τοπικού πολιτικού συστήματος και την ανάταση του κύρους των αιρετών αρχών. Οι αδιαφανείς πολιτικο-οικονομικές συναλλαγές και η καταπάτηση των δικαιωμάτων της μειοψηφίας καθιστούν πλέον επιτακτική την επεξεργασία ενός «δημοτικού συντάγματος» που θα ρυθμίζει τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις σχέσεις των οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μέχρι την καθιέρωση όμως ενός αξιόπιστου συστήματος πολιτικού ελέγχου, η εκλογή τοπικών αρχών με απόλυτη πλειοψηφία παραμένει το μόνο δυνατό δημοκρατικό θεμέλιο της αυτοδιοικητικής δράσης. Ο περιορισμός του πήχη της εκλογής στο 42% κατασκευάζει αντιθέτως «δημάρχους μειοψηφίας», χωρίς να λαμβάνεται καμία πρόνοια για τη δημιουργία θεσμών δημοκρατικού ελέγχου και εξισορρόπησης της δεσπόζουσας θέσης τους. Παραδόξως, την ίδια στιγμή που κυριαρχεί η ρητορεία για την ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας και την ενθάρρυνση των συνεργασιών για τη λήψη των τοπικών αποφάσεων, επιχειρείται με νόμο η μείωση της νομιμοποιητικής βάσης των τοπικών αρχόντων.

*Για άλλη μια φορά, η «μαγεία των λέξεων» δεν φαίνεται αρκετή για να κατευθύνει την πολιτική δράση. Οι δε φιλόδοξες διακηρύξεις του αναθεωρημένου συντάγματος για την πολιτικο-διοικητική αυτοτέλεια της αυτοδιοίκησης και τη διαφάνεια κατά τη διαχείριση των οικονομικών πόρων της φαντάζουν ολοένα και περισσότερο κενό γράμμα…

Η πλέον ενδεικτική αυτών των προθέσεων είναι η συστηματική απαξίωση της ήδη ανεπαρκούς περιφερειακής αποκέντρωσης. Η μεταρρύθμιση στους ΟΤΑ αποτελεί ακόμη -εδώ και δεκαετίες- το μεγάλο αιτούμενο. Η πρόσφατη παρέμβαση της κυβέρνησης για εκλογή δημάρχων με 42% εντάσσεται ευθέως στη λογική του πολιτικού ελέγχου των ΟΤΑ. Η ανάπηρη αποκέντρωση, που θίγει ευθέως τα δικαιώματα των πολιτών και υπονομεύει την αναπτυξιακή διαδικασία, έχει ως αποτέλεσμα να διαχέονται και σ’ αυτό το θεσμό φαινόμενα διαφθοράς.

*Στους «Διαλόγους» παρεμβαίνουν σήμερα ο Γ. Σωτηρέλης, που εντοπίζει την παρέμβασή του στους βασικούς τομείς που πρέπει να αναπτύξει μια μεταρρυθμιστική πολιτική για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αναφέρεται στην αναδιάταξη της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, στην επέκταση των ορίων της δευτεροβάθμιας, στην καθιέρωση μητροπολιτικής αυτοδιοίκησης σε θέματα φορολογικής αποκέντρωσης και στη ριζική μεταρρύθμιση του τοπικού πολιτικού συστήματος.

*Ο Απ. Παπατόλιας επισημαίνει τις αρνητικές συνέπειες του «δημαρχοκεντρισμού» και κάνει λόγο για την επεξεργασία ενός «δημοτικού συντάγματος», που να ρυθμίζει τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις σχέσεις των οργάνων της Τ.Α.

*Ο Παν. Δημητρόπουλος επισημαίνει τις παρενέργειες που δημιουργεί το γεγονός ότι η πολιτεία αντιμετωπίζει το αξίωμα του δημάρχου και των αντιδημάρχων ως τιμητικό και… άμισθο, με αποτέλεσμα να βραχυκυκλώνεται όλο το σύστημα.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 27/11/2005

ΠΡΟΛ.: Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ «ΣΑΚΚΟΥΛΑΣ», ΣΕΛ. 78

Τα τελευταία χρόνια ένα ένα τα προπύργια της απόλυτης κυριαρχίας των κρατών καταρρίπτονται δίνοντας τη θέση τους στον έλεγχο της διεθνούς κοινότητας και στη συνακόλουθη «κοινωνικοποίηση» των πράξεων ή παραλείψεων των συλλογικών οντοτήτων που μετέχουν σε αυτήν, σημείωνε εύστοχα στην εισαγωγή του βιβλίου του «Εγκλημα και Τιμωρία. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Νέα Παγκόσμια Τάξη», («Παπαζήσης», 2004) ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης. Πράγματι, καθώς τα δικαστήρια πληθαίνουν στο διεθνή χώρο, καλύπτοντας με τη δικαιοδοτική εμβέλειά τους έναν σοβαρό χώρο των διακρατικών ή γενικότερα διεθνών έννομων σχέσεων, το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινής γνώμης και του επιστημονικού κόσμου για το φαινόμενο ανάλογα αυξάνεται. Η βαθμιαία μείωση των ορίων της κρατικής κυριαρχίας δεν περιορίζεται, όμως, με την επέμβαση του Διεθνούς Δικαίου μόνο στο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων. Ο προηγούμενος αιώνας έχει ενισχύσει τους περιορισμούς της κυριαρχίας σε αυτό που παραδοσιακά αποτελούσε και τον κεντρικό πυρήνα της, την άσκησή της στην εσωτερική τάξη. Είναι, βέβαια, αυτονόητο ότι ορισμένοι κανόνες διακρατικών σχέσεων που έχουν ως κεντρικό αντικείμενό τους να ρυθμίζουν τις σχέσεις των κρατών στο επίπεδο της διεθνούς κοινότητας (στη διεθνή σφαίρα, στη διεθνή έννομη τάξη), διεμβολίζουν τις ενδοκρατικές σχέσεις και επηρεάζουν τις ανθρώπινες λειτουργίες μέσα στο κρατικό κέλυφος. Μια διεθνής οικονομική ή εμπορική σύμβαση, λ.χ., επηρεάζει άμεσα τις εσωτερικές οικονομικές ή εμπορικές σχέσεις με τις ρυθμίσεις της, όπως και μια σύμβαση που κωδικοποιεί το δίκαιο της θάλασσας έχει επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των ναυτικών ή των ψαράδων. Σήμερα το γεγονός της ίδρυσης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ανασύρει στη συλλογική μνήμη την εικόνα του Δικαστηρίου της Νιρεμβέργης. Μάλιστα, η στήριξη ενός μόνιμου θεσμού της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης σήμερα είναι ακόμη πιο επιτακτική από ό,τι στη δίκη της Νιρεμβέργης, αν αναλογιστεί κανείς ότι η πρωτοφανής ανάπτυξη των θεσμών της διεθνούς κοινωνίας και η πύκνωση των σχέσεων διεθνούς συνεργασίας μετά το πέρας του ψυχρού πολέμου δεν κατόρθωσαν να περιορίσουν σε παγκόσμια κλίμακα τα φαινόμενα απάνθρωπης χρήσης βίας, όπως σημειώνουν στην εισαγωγή τους οι συγγραφείς αυτής της μελέτης. Στο πρώτο μέρος της εργασίας η Εμμανουέλα Δούση προσεγγίζει την ταυτότητα του Δικαστηρίου, ενώ στο δεύτερο μέρος ο Απόστολος Παπατόλιας εξετάζει τη συζήτηση γύρω από την αναγκαιότητα του θεσμού. Η μελέτη των Δούση – Παπατόλια είναι η όγδοη στη σειρά «Δίκαιο και Κοινωνία στον 21ο αιώνα» που διευθύνει ο καθηγητής Γιώργος Παπαδημητρίου. Μέχρι σήμερα στη σειρά αυτή έχουν δημοσιευθεί χρήσιμες εργασίες, κυρίως σε θέματα όπως η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες, τα πολυμέσα, η προστασία των προσωπικών δεδομένων, οι εφαρμογές της Βιοϊατρικής και της Βιοτεχνολογίας, το περιβάλλον και η αειφόρος ανάπτυξη, η σχέση ελευθερίας και ασφάλειας, η μετεξέλιξη του κοινωνικού κράτους, η ευρωπαϊκή ενοποίηση και η αναμόρφωση της διεθνούς κοινωνίας.